అంచేత నేను చెప్పొచ్చేదేంటంటే!!!!!!

కాకినాడ కబుర్లు పార్ట్ 4 (రెండవ భాగం): వ్యవసాయ, పారిశ్రామిక, ఫల పుష్ప ప్రదర్శన అనబడే మా ఊరి ఎగ్జిబిషన్

2012-01-28T10:00:00.002+05:30

(మొదటి భాగం చదవని వాళ్ళు ఇక్కడ చదివి ఆ తర్వాత కంటిన్యూ చేయండి.)

ఎంట్రన్స్ గేట్ లోంచి లోపలి వెళ్ళగానే ఎడం చేతివైపు తిరిగి రెండు అడుగులు వేశామో లేదో ప్రతి ఏడాది లాగే ముందుగా నన్ను కట్టి పడేసేది సబ్బు బుడగలమ్మేవాడు. ఒక ట్రేలో వరుసగా పేర్చిన చిన్న చిన్న ప్లాస్టిక్ డబ్బాలు, పక్కన ఇంకో చిన్న ప్లాస్టిక్ ప్లేట్ లాంటి దాంట్లో బోలెడు ఊదే గొట్టాలు. వాడి చుట్టూ నాలాగే ఆ సబ్బు బుడగలకి ఆకర్షితులై కొనమంటూ మారాం చేసే పిల్లకాయలు, మనసులోంచి బాల్యం తొంగి చూస్తున్నా పెద్దరికం ముసుగులో దాని నోరు నొక్కేసి ఆ బుడగల నుంచి వాళ్ళ దృష్టిని మళ్ళించాలని విశ్వప్రయత్నం చేసే తల్లిదండ్రులు. వీటన్నిటి మధ్య చిద్విలాసంగా ఓ చిన్న ప్లాస్టిక్ డబ్బాలో ఊదే గొట్టం (ఒక స్ట్రా ముక్క చివర్న గుండ్రంగా చుట్టిన వైరుముక్కతో ఉంటుంది) ముంచి అలవోకగా సబ్బు బుడగలు వదిలే ఆ కుర్రాడు నాలాంటి వాళ్ళందరికీ పే...ద్ద హీరోలా కనిపించేవాడు. అలవోకగా చిన్న చిన్న బుడగలు పదుల సంఖ్యలో సృష్టించేస్తూ గాలి బుడగలలాంటి జీవితాల్ని అదే పనిగా సృష్టించే లోకల్ బ్రహ్మదేవుడిలా ఉండేవాడు. “అమ్మా ఒక్కటి కొనుక్కుంటా” అడిగే వాడిని. “ఎందుకురా సబ్బు నీళ్ళకి డబ్బులు వేస్టూ” అనేది. అబ్బే మనం ఆగితేనా. “ఇదొక్కటీ...ఇంకో రెండు మూడు ఏమయినా నచ్చితే కొనుక్కుంటా అంతే. అంతకు మించి నాకేం వద్దు. ప్లీజ్...ప్లీజ్....ప్లీజ్” అని అభ్యర్ధనతో కూడిన అధికార ప్రకటన చేసేవాడిని J. ఇహ తప్పదనుకుంటూ ఒకటి కొని నా చేతిలో పడేసేవారు. డబ్బా తీసుకుని వాడిచ్చిన గొట్టంతో సరిపెట్టుకోడానికి నేనేమన్నా గొట్టంగాడినా? అక్కడుండే వాటిలో ఇంకా ఏమేమి కలర్లు ఉన్నాయో చూసుకుని, బ్లూ కలర్ కోసం వెతికి, అది లేకపోతే కనీసం రెడ్ అయినా ఉంటె దాన్ని సెలక్ట్ చేసుకుని మరీ తీసుకునే వాడిని. నాకు ఒక్కడికీ కొంటే సరిపోదుగా, ఆస్తి పంపకాల్లా ప్రతీ దాంట్లోనూ వాటాకివచ్చే మా తమ్ముడికీ ఓ డబ్బా దక్కేది. ఇక అక్కడనుంచీ దాన్ని అపురూపంగా పట్టుకుని మిగిలిన స్టాల్స్ కి బయల్దేరేవాళ్ళం.

ఓ రెండడుగులు వేయగానే కుడి వైపు ఏ ప్రెస్టీజ్ వాడిదో, బటర్ ఫ్లై వాడిదో స్టాల్ ఉండేది. ఇంక అంతే.. మాకు ఆ స్టాల్లో బోర్ కొడుతుందని కూడా పట్టించుకోకుండా లాక్కుపోయేవారు. ఇక అక్కడనుంచీ మా పెద్దోళ్ళు, ఆ స్టాల్ వాడూ ఏదో పుష్కరాల్లో తప్పిపోయిన ఆత్మీయులు పాతికేళ్ళ తర్వాత కనబడితే ఎలా మాట్లాడుకుంటారో, ఇంకా క్లియర్ గా చెప్పాలంటే టీవీలో ఫోన్ ఇన్ ప్రోగ్రాం లలో యాంకర్ , కాలర్ మాట్లాడుకున్నట్టు కాపర్ బాటం గిన్నెలు, ప్రెజర్ ప్యాన్ మూతలు ఇలా నాకు అనవసరమైన సంగతుల గురించి విపరీతంగా మాట్లాడుకునే వారు. ఈ స్టాల్ నాకు పెద్దగా నచ్చదు కానీ పదండి ఇంకో స్టాల్ దగ్గరకి పోదాం.

(అదిగో ఆ ఎడం చేతి వైపు రంగు రంగుల బొమ్మలు, గన్నులు, కార్లు డిస్ ప్లేలో పెట్టాడే ఆ స్టాల్ వాడ్ని చూడండి. వెధవకి బొమ్మలిచ్చే అక్షయపాత్ర ఏమన్నా ఉందేమో. అన్ని బొమ్మలా? పదండి అక్కడికి వెళ్దాం.)

ఆ స్టాల్ దగ్గరికి ఒక్కో అడుగూ వేస్తూంటే “చూసిన ప్రతీదీ కొనమనకూడదు”, “నాన్నగారు వద్దంటే పేచీ పెట్టకూడదు”, “ఆల్రెడీ నీ కోటాలో ఒకటి కోనేసుకున్నావ్” ఇలా అమ్మ హెచ్చరికలు చెవిలో పడుతూ ఉండేవి. అధిష్టానం హెచ్చరికల్ని పట్టించుకోని తిరుగుబాటు ఎమ్మెల్యే టైపులో నేనూ వాటిని పట్టించుకునేవాడిని కాదులెండి. తీరా స్టాల్ దగ్గరికి వెళ్ళాక నా పరిస్థితి చూసి అటు చూస్తే ఆట తుపాకీ, ఇటు చూస్తే రైలు బొమ్మ ఎంచుకునే సమస్య కలిగిందొక పిల్లాడికి అంటూ శ్రీశ్రీ ఆత్మ ఎక్కడినుంచో నిట్టూర్చేది J. మా క్లాస్ లో వాసు గాడు కొనుక్కున్న సౌండ్, లైట్ వచ్చే గన్ను కనిపించేది. కానీ కొనుక్కుంటే వాడి తర్వాత కొనుక్కున్న వాడికిందే మిగిలిపోతాగా. పోనీ బ్యాటరీ కారు కొనుక్కుందామంటే వాడు చెప్తున్న రేటు నాన్నగారు సరే అనేలా లేదు. అయినా ఈ పెద్దోల్లున్నారే తొక్కలో కుక్కర్లకీ, గిన్నేలకీ, ఇంట్లో సామాన్లకీ వందల వందలు తగలేస్తారు. ముచ్చట పది ఓ పాతిక రూపాయల కారు కొనమంటే “ఎందుకురా డబ్బులు దండగ. వారం కూడా సరిగా ఉండదు అది” అని ఆర్ధిక మంత్రిత్వ శాఖ కొర్రీలు పెట్టినట్టు ప్రతి కోరికకీ కొర్రీలు పెడతారు. పోనీ ఆ పక్కనున్న రైలు బొమ్మ కొనుక్కుంటే? ఇలాంటి తర్జన భర్జనల తర్వాత అప్పటికే ఆలశ్యానికి మా పెద్దోల్ల మోహంలో కనిపిస్తున్న విసుగుని జాగ్రత్తగా అబ్జర్వ్ చేసుకుంటూ స్కూల్లో క్లాస్ మేట్ల ముందు పరువు పోకుండా ఉండేలా ఓ బొమ్మ సెలక్ట్ చేసుకునే వాడిని. నా షాపింగ్ అయ్యాక మా తమ్ముడి వంతు. వాడు నిర్ణయం తీసుకునే లోపల నేను ఆ బొమ్మలన్నిటినీ కళ్ళతో ఆడేసుకునే వాడిని.

ఇక అక్కడనుంచి ఓ రెండడుగులు ముందుకేస్తే మొత్తం ఎగ్జిబిషన్ మీద నాకు అత్యంత బోరు కొట్టే స్టాల్ కనిపించేది. గాజులు, స్టికర్లు, బొట్టుబిళ్ళలు, తొక్క, తోటకూర ఇలాంటి సామాన్లతో కూడిన పరమ బోరింగు స్టాలన్న మాట. అప్పట్లో ఎంత బోరు కొట్టినా అమ్మ షాపింగ్ అయ్యేదాకా చచ్చినట్టు వెయిట్ చేయాల్సి వచ్చేది. ఇప్పుడిది నా బ్లాగేగా పదండి ఇక్కడ్నించి తొందరగా వెళ్ళిపోదాం. J

ఆ ఎడం పక్క స్టాల్లో రౌండ్ గా తిరిగే స్టేజ్ మీద స్టాండ్ వేసిన లూనాయో, టీవీఎస్ ఫిఫ్టీనో డిస్ ప్లే కి పెట్టె మా ఊరి ఆటో మొబైల్ షాపుల వాళ్ళు, ఆ పక్కనే ఓ ఎల్.ఐ.సి వాడి స్టాల్ , వాడి పక్కన అటూ ఇటూ ఆరెంజ్, పసుపు రంగుల్లో జంతికలు తిప్పే ప్లాస్టిక్ గోట్టాలమ్మే వాడు డెమో ఇస్తూ ఓ స్టాల్, వాడికి సరిగ్గా ఎదురుగా కీ చైన్లు అమ్మే షాపు వాడు (వీడు అప్పటికప్పుడే కీ చైన్ మీద మన పేరు చెక్కేసి ఇవ్వడం అప్పట్లో పెద్ద వింత నాకు).

కాస్త ముందుకు వెళ్తే ఎయిర్ గన్ తో బుడగలు కొట్టే స్టాల్ ఉండేది. రెగ్యులర్ గా కాదుగానీ ఓ సారి ట్రై చేస్తా అన్న నా చూపుకి మా నాన్నారు సరే అనడంతో ఉత్సాహంగా నాలో ఉన్న జస్పాల్ రాణాని, అభినవ్ బింద్రాని ప్రపంచానికి చూపించే చాన్స్ వచ్చింది కదా అని ఎగిరి గంతేసి (అప్పట్లో వాళ్ళ పేర్లు నాకు తెలీవులెండి) గన్ను చేతిలో తీసుకున్నా. పది రౌండ్లకి రెండు రూపాయలు. ఐదు బుడగలు పేలిస్తే ఇంకో రెండు రౌండ్లు ఫ్రీ. పదీ పేలిస్తే ఇలాంటి షూటర్ ని ఇంత వరకూ చూడలేదని వాడు తబ్బిబ్బైపోయి ఓ స్టీలు గ్లాసో, ప్లాస్టిక్ మగ్గో బహుకరిస్తాడన్న మాట. రెండ్రూపాయలు వాడి చేతిలో పెట్టగానే అక్కడున్న గన్ను మీద నాకు అధికారం వచ్చినట్టు ఫీలయి దాన్ని ఎత్తడానికి ప్రయత్నించి తూలి పడబోయి తమాయించుకుని వాడి కేసి చూడగానే వాడు “అది పెద్ద వాళ్లకి. నువ్వు మోయలేవు. ఇంద దీంతో పేల్చు.” అని చిన్న సైజ్ రివాల్వర్ లా ఉండే ఎయిర్ గన్ మొదటి రౌండ్ లోడ్ చేసి నా చేతిలో పెట్టాడు . సర్లే ఏదైతే ఏం లే అనుకుని మోసగాళ్ళకి మోసగాడులో కృష్ణ కళ్ళముందు కనిపిస్తూ ఉండగా కుసింత బిల్డప్ ఇచ్చి, కృష్ణలా ఒక పక్క కాస్త స్టైల్ గావంగి పేలిస్తే మనకి తిరుగుండదు అనుకుని ట్రిగర్ నొక్కితే అది కాస్తా నేను గురిపెట్టిన సర్కిల్ లో ఉన్న బుడగలకి కాక దాని పక్కన ఉన్న గోడకి తగిలేది. మనం సూపర్ స్టార్ కాదని గ్రహించి ఒళ్ళు దగ్గరపెట్టుకుని మొత్తం మీద పది లో ఐదో, ఆరో బెలూన్లు పేల్చానంతే. L

ఇక కాస్త ముందుకి వెళ్తే మాయా దర్పణం అనో మ్యాజిక్ మిర్రర్ అనో పేరు సరిగా గుర్తులేదు గానీ ఓ టెంట్ ఉండేది. దాని ముందు ఒకడు గాడ్రెజ్ కుర్చీలో కూర్చుని ముందు ప్లాస్టిక్ స్టూల్ మీద ఓ చిన్న అల్యూమినియం స్కూల్ బాక్స్ లో టికెట్లు, చిల్లర పెట్టుకుని కూర్చునే వాడు. టికెట్ రూపాయి. లోపల వరసగా పదో పదిహేనో మిర్రర్లు ఉండేవి. ఒక్కో దాంట్లో మన ప్రతిబింబం ఒక్కోలా కనిపించేది. ఒక చోట లావుగా, ఒక చోట పొట్టిగా ఇలా అన్నమాట.

దాని పక్కన ఓ వెంట్రిలాక్విజం షో గానీ, మ్యాజిక్ షో గానీ జరిగే టెంట్ ఉండేది. ఇక్కడా టికెట్లమ్మే వాడిది సేమ్ సెట్టింగ్. పైగా ఇక్కడ టికెట్టు ఐదు రూపాయలు. అదీ లోపల కుర్చీలు అన్నీ నిండితే కానీ షో మొదలు పెట్టేవాడు కాదు. కాకపోతే ఎగ్జిబిషన్ మొత్తానికి వినబడేటట్టు వాడి షో గురించి పబ్లిసిటీ మాత్రం ఊదరగొట్టేసేవాడు. ఈ రెండు టెంట్ల మధ్య ఒక పీచు మిఠాయి వాడి స్టాల్. ఎటు చూసినా పాలిథిన్ ప్యాకింగ్ లో వేలాడదీసిన గులాబీ రంగులోని పీచు మిఠాయి బంతుల మధ్యలో గిర్రున తిరిగే వెట్ గ్రైండర్ లా కనిపించే దాంట్లో వెదురు పుల్లతో నేర్పుగా చేయి తిప్పుతూ క్షణాల్లో దాని చుట్టూ పీచు మిఠాయి చుట్టేసేవాడు. ప్రతి సారి తప్పకుండా పీచు మిఠాయి కొనిపించుకునే కార్యక్రమం మాత్రం ఉండేది.చేతిలో వెదురు పుల్ల, దాని పైన పే......ద్ద పీచుమిఠాయి ఉండ. కొరికేలోగానే సగం ముక్కూ, మూతి అంతా అయిపోయేది. అలా దానితో తంటాలు పడుతూ నాలుగడుగులు వేయగానే కళ్ళముందు జెయింట్ వీల్ టికెట్ కౌంటర్ ఎదురయ్యేది.

తల ఎత్తి చూస్తే ఈ ప్రపంచంలో చాలా విషయాల ముందు నువ్వు చాలా అల్పుడివిరా అని గుర్తు చేసేట్టు అంతెత్తున జెయింట్ వీల్. ఈ సకల చరాచర ఎగ్జిబిషన్ ఆకర్షణ అంతా నాయందే ఉన్నది చూడు అని చెప్తున్నట్టు ఉండేది. మొత్తం నిండిన తరువాత తిరగడం మొదలు పెట్టి మెల్లి మెల్లిగా స్పీడు పెంచూంటే అందులో ఎక్కిన వాళ్ళ అరుపులు, కేకలు, కేరింతలు ఒక్కసారైనా జెయింట్ వీల్ ఎక్కాలనే నా కోరికని మరింత పెంచేవి. “నాన్నగారండీ ప్లీజ్ ఒక్క సారి ఎక్కుతా”అనేవాడ్ని. “వద్దు కళ్ళు తిరుగుతాయి, భయపడతావు. కావాలంటే పక్కనున్న రంగుల రాట్నం ఎక్కు” అనేవారు. “ఛీ...అదా? అది కావాలంటే చొల్లంగి తీర్థంలో అయినా ఎక్కచ్చు. నేను ఇదే ఎక్కుతా” అని గట్టిగా అరిచి చెప్పాలనిపించేది. కానీ అలా చెప్తే ఆ తర్వాత ఆయన పెట్టే చీవాట్లకి జెయింట్ వీల్ ఎక్కకుండానే కళ్ళు తిరుగుతాయని తెలుసు కాబట్టి సైలెంట్ అయిపోయేవాడిని. అసలు నాకు కళ్ళు తిరుగుతాయని ఈ పెద్దోళ్ళు ఎలా డిసైడ్ చేసేస్తారో ఏంటో. ఉత్తప్పుడు వీధి చివర షాప్ కి వెళ్లి ఏమన్నా సరుకులు తీసుకురమ్మన్నప్పుడు రోడ్డు మీద కుక్కలున్నాయని భయపడి వెనక్కి వస్తే ఇంత పిరికి వెధవ్వెంట్రా అంటారు. ఇలాంటప్పుడు ధైర్యంగా జెయింట్ వీల్ ఎక్కుతానంటే భయపడతావు అని మనసులో ఎక్కించి వెనక్కి లాగేస్తారు. అసలు ఈ పెద్దోల్లున్నారే...

ఇంకా అక్కడే ఉంటే మళ్ళీ అడుగుతానేమో అని వాళ్ళు బయల్దేరగానే వెనకాలే నేను కూడా నిరాశ నిండిన మనసుతో రెండు సెకన్లకోసారి ఆరాధనగా తలతిప్పి జెయింట్ వీల్ కేసి చూస్తూ వాళ్ళ వెనకే నడిచేవాడిని.

తరువాత మజిలీ పే...ద్ద అప్పడాల స్టాల్. ఇది ఎగ్జిబిషన్లో ఇంకో ప్రధాన ఆకర్షణ అన్నమాట. మామూలుగా ఇంట్లో చూసే రెగ్యులర్ అప్పడాలు కాదు. న్యూస్ పేపర్లో సగం సైజ్ లో ఉండేవి. వాటిని చూస్తే పోర్టబుల్ టీవీలో సినిమాలు చూసుకునే వాడు మొదటి సారి ఐమాక్స్ స్క్రీన్ చూస్తే ఎలా ఫీలవుతాడో అంత అబ్బురంగా ఉండేది. ఆ స్టాల్ లోనే మిర్చి బజ్జీలు కూడా వేసేవాడు. నాకు మా తమ్ముడికి చెరో పెద్ద అప్పడం చేతిలో పెట్టి వాళ్ళిద్దరూ మిర్చి బజ్జీలు తీసుకునే వాళ్ళు. అవి తింటూ కుళాయి చెరువు గట్టు మీదకి ఎక్కగానే అక్కడ బఠానీ స్టాల్ ఉండేది. ఒక పెద్ద పళ్ళెంలో ఉడుకుతున్న బఠానీ దాని చుట్టూ కలర్ ఫుల్ గా డెకరేట్ చేసిన కేరట్, బీట్రూట్, ఉడికిన ఆలూ ముక్కలు, చక్రాల్లా తరిగిన ఉల్లిపాయలు, ఓ పక్కన ప్లేట్లో నిమ్మకాయ ముక్కలు. ఆ స్టాల్ కి అటూ ఇటూ పదో పదిహేనో ప్లాస్టిక్ కుర్చీలు. స్టాల్ దగ్గర ఇచ్చిన ఆర్డర్ చేతికందేదాకా వెయిట్ చేస్తూ ముప్ఫై నలభై మంది జనాలు. టోకెన్లు తీసుకుని స్టాల్ వాడికి ఆర్డర్ ఇచ్చి వెయిట్ చేసే లోగా ఖచ్చితంగా తెలిసిన వాళ్ళు ఎవరో ఒకరు కనిపించడం, వాళ్ళతో మాట్లాడుతూ ప్రతి రెండు నిమిషాలకీ ఆర్డర్ ఏమయిందో కనుక్కురమ్మని నన్ను, మా తమ్ముడిని పంపించడం. మొత్తానికి ఎలాగైతేనేం వాడిచ్చిన ప్లేట్లు చేత్తో పట్టుకుని నేను, మా తమ్ముడు రాగానే నలుగురం కలిసి ఖాళీ ఉంటె కుర్చీలు, లేకపోతే అక్కడే గట్టు మీద పచ్చికలో కూర్చుని ఎదురుగా చెరువులో బోటింగ్ చూస్తూ ప్లేట్లు ఖాళీ చేసేవాళ్ళం.

అక్కడ నుంచి బయల్దేరి గట్టు మీదే మెల్లిగా నడుచుకుంటూ చివరికి రాగానే అక్కడ కల్చరల్ ప్రోగ్రామ్స్ జరిగే వేదిక కనిపించేది. ఏ మిమిక్రీయో, గంగాధరం మ్యూజికల్ పార్టీ ఆర్కెస్ట్రాయో అయితే ఓ రెండు నిమిషాలు ఆగి చూడటం, మైక్ సెట్ వాడూ, ప్రోగ్రాం ఇచ్చేవాళ్ళూ తప్ప జనాలు ఎవరూ లేని ప్రోగ్రాం అయితే అసలు ఆ వైపే చూడనట్టు ముందుకు నడవడం జరిగేది. J. ఇక ఆ వరసంతా ప్రభుత్వ శాఖల స్టాళ్లు ఉండేవి. అదేంటో మిగిలిన స్టాళ్ళ వాళ్ళు రమ్మని పిలిచినట్టు వీళ్ళు పిలిచే వారు కాదు. అసలామాట కొస్తే లోపల మొక్కుబడిగా పెట్టే ఫోటోలు తప్ప జనాలూ ఉండేవారు కాదనుకోండి. జస్ట్ బయటకన్నా స్టాల్లో ఖాళీగా ఉంటుంది కాబట్టి ఎంట్రన్స్ లోంచి వెళ్లి ఏదో చూడక తప్పదు అన్నట్టు ఆ ఫోటోల కేసి చూస్తూ ఎగ్జిట్ లోంచి బయటకి వచ్చేసేవాళ్ళం.

ఇవన్నీ దాటాక వ్యవసాయ శాఖ వాళ్ళ ఫలపుష్ప ప్రదర్శన స్టాల్. రెండు మూడు స్టాల్స్ పొడుగు ఉండే దాంట్లో నాకు తెలిసి నేను వెళ్ళిన ప్రతి సారీ అవే ఐటమ్స్ ఉంచేవారు. ఓ పెద్ద పనసపండు, అంతకన్నా పెద్దగా ఉండే గుమ్మడి కాయ, నిండుగా కాసిన అరటి గెల ఇలా ఎప్పుడు చూసినా, ఎన్నేళ్ళయినా టెలిస్కూల్ లో పిల్లల్లా అవే స్టాండర్డ్ గా ఉండేవి. కనీసం ఆర్డర్ కూడా మార్చేవారు కాదు. J. తెలిసినవే అయినా టికెట్ కొన్నాం కాబట్టి మరో సారి మొహమాటంగా ఆశ్చర్యపడిపోయి బయటకి వచ్చేవాళ్ళం.

స్టాల్ లోంచి బయటకి రాగానే ఎదురుగా కడియం నర్సరీ వాళ్ళు, ఉద్యాన వన శాఖ వాళ్ళు దాదాపు నాలుగు స్టాళ్లు పట్టే ఖాళీ ప్లేస్ లో చుట్టూ దడి కట్టి బోలెడు పూల మొక్కలు ఉంచేవారు. ఆ మొక్కలతో పాటూ ఖాకీ డ్రస్ వేసుకుని ఓ ముసలి కాపలాదారు కూడా ఉండేవాడు. ఎవరైనా ఆ దడి దగ్గరకి వస్తే చాలు కీ ఇచ్చినట్టు “ఏయ్..దూరం దూరం. పూలు కోయకూడదు...మొక్కలు ముట్టుకోకూడదు” అని అరిచేవాడు. బహుశా ఇప్పుడు కాపలావాడు మారి ఉంటాడు కానీ కేకలు మాత్రం అవే ఉండుంటాయి.

దాన్ని దాటి రాగానే బ్రహ్మకుమారీ వాళ్ళ స్టాల్. దాని పక్కనే అన్నవరం సత్యనారాయణ స్వామి దేవస్థానం వాళ్ళ స్టాల్. ఆ స్టాల్ కి వెళ్లి నాన్నగారిచ్చిన పది పైసలో, పావలాయో అక్కడున్న హుండీలో వేసేసి వచ్చే ఏడాదైనా క్లాసులో అందరికన్నా ముందు ఎగ్జిబిషన్ చూసేలా చేయమని దండం పెట్టుకునే వాడిని. ఏంటో ఆ దేవుడు విన్నపం ఎప్పటికీ పట్టించుకోలేదు L

ఇంక లాస్ట్ లో ఎగ్జిట్ గేట్ దగ్గర హెలికాప్టర్ లు ( లోపల స్ప్రింగ్ తో గుండ్రని బాక్స్ లా ఉండి పైన బొడిపె ఉంటుంది. ఒక ప్లాస్టిక్ చక్రాన్ని దాని మీద పెట్టి స్ప్రింగ్ కి ఆపోజిట్ డైరక్షన్ లో తిప్పి బటన్ నొక్కితే ఆ చక్రం జుయ్య్య్య్ మని తిరుగుతూ గాల్లోకి ఎగురుతుంది), రేకు కప్పలు అమ్మేవాడు మాటేసేవాడు నా కోటాలో ఇంకా రెండు మిగిలే ఉన్నాయన్న విషయం అమ్మకి గుర్తు చేసి ఆ రెండూ కొనిపించుకుని తృప్తిగా బయటకి నడిచే వాళ్ళం.

కాలేజ్ కి వచ్చాక చాలా సార్లు ఎగ్జిబిషన్ కి ఫ్రెండ్స్ తో వెళ్ళినా చిన్నప్పుడు వెళ్ళిన జ్ఞాపకాలే ఇంకా పదిలంగా మనసులో ఉన్నాయి. బహుశా ఎవరికైనా అంతేనేమో! అదండీ మా ఊరి ఎగ్జిబిషన్ సంగతి. ఇంత వరకూ వచ్చారుగా కామెంట్ కూడా పెట్టే వెళ్ళండి. నేనేం అనుకోను J

NEXT : గాంధీ నగర్ పార్క్

కాకినాడ కబుర్లు పార్ట్ 4 (మొదటి భాగం): వ్యవసాయ, పారిశ్రామిక, ఫల పుష్ప ప్రదర్శన అనబడే మా ఊరి ఎగ్జిబిషన్

2012-01-27T11:35:00.001+05:30

మొన్నా మధ్య ఎప్పుడో ఎనిమిది నెలల క్రితం పార్ట్ 3 లో మా ఊరి భానుగుడి సెంటర్ లో మిమ్మలందరినీ అలా అలా షికారు చేయించానా. ఇప్పుడు ఈ సారి మా ఊరి ఇంకో స్పెషల్ గురించి చెప్తానన్న మాట. అదే ప్రతి ఏటా మా ఊరి కుళాయి చెరువు దగ్గర జరిగే ఎగ్జిబిషన్. అసలు కాకినాడలో జనవరి నెలలో ఈ ఎగ్జిబిషన్ చూడని చిన్నా, పెద్దా ఉండరంటే అతిశయోక్తి కాదు. నాలాగ ఊరికి దూరంగా ఉండేవాళ్ళు ఇప్పటికీ తలుచుకున్నప్పుడల్లా కళ్ళ ముందు సినిమా రీలులా తిరిగే ఆ ఎగ్జిబిషన్ కబుర్లు మీకోసం. ఈ పోస్ట్ కోసం నేను అడగ్గానే మా ఊరి ఎగ్జిబిషన్ కి వెళ్లి ఫోటోలు తీసి పంపించిన నా ఫ్రెండ్ జగన్నాధ రాజుకి బ్లాగ్ముఖతా మరో మారు థాంకులు.

చిన్నప్పుడు జనవరి నెల మొదలయిన దగ్గరనుంచీ హడావుడి మొదలయ్యేది. జనవరి ఒకటి నుంచీ ఫిబ్రవరి పది – పదిహేనో తారీకు వరకూ జరిగే ఆ ఎగ్జిబిషన్ వచ్చిన రోజే చూసేయాలనేది మా ఆత్రం. అందుకే జనవరి ఒకటో తారీకునే ఇంట్లో ఎగ్జిబిషన్ కి టెండర్ పెట్టేవాళ్ళం. “నాన్నగారండీ సాయంత్రం ఎగ్జిబిషన్ కి వెళ్దామా?” అని ఒకటో తారీకు మొదలు ప్రతి రోజూ ఉదయాన్నే అడగడం. ఆయన షరామామూలుగానే “ఇంకా ఏమీ పెట్టలేదు. ఏమీ ఉండదు అక్కడ. మెల్లిగా చూద్దాం లే” అని వాయిదా వేయడం. ఖచ్చితంగా ఎప్పుడో ఒక రోజు తీసుకెళ్తారని తెలుసు. కానీ ఆ “ఎప్పుడు” అనేది ఎప్పుడు వస్తుందా అనేదే ప్రశ్న. L

దానికి తోడూ ఒక్కో రోజు గడిచే కొద్దీ ఆ ఎగ్జిబిషన్ కి వెళ్లి వచ్చిన వాళ్ళు క్లాసులో దాని గురించి చెప్పే కథలు మరింత ఊరించేవి. “ఈ సారి జెయింట్ వీల్ ఎంత పెద్దగా ఉందో తెల్సా. మా నాన్నగారు నన్ను ఎక్కనివ్వలేదు గానీ ఎక్కి చూసిన మా అన్నయ్య చెప్పాడు. పై నుంచి చూస్తె రాజమండ్రి గోదారి బ్రిడ్జీ కనపడతాదంట” అని ఓ కోతలరాయుడు కోస్తే ఆసక్తిగా వింటూండే మేమంతా పిచ్చి వెధవల్లా ఆ మాటలు నమ్మేసే వాళ్ళం. “ఏమైనా మీ అన్నయ్యకి ధైర్యం ఎక్కువెహే” అని ఆ కోతలరాయుడి అన్నకి ఇంకో ఫ్రెండ్ కితాబు. ఇంకో రోజు ఇంకోడు క్లాస్ కి ఎగ్జిబిషన్ లొ కొన్న రేకు కప్ప (రేకుతో చేస్తారు దీన్ని నొక్కుతూ ఉంటే టిక్కు టిక్కు మని భలే సౌండ్ వస్తుంది) తీసుకొచ్చి ఇంటర్వెల్ లొ అందరికీ గర్వంగా చూపించేవాడు. ఇంకోడైతే వాళ్ళ నాన్నగారు కొన్న సౌండ్, లైట్ వచ్చే గన్ను గురించి చెప్పి చెప్పి ఊరించే వాడు. ఇవన్నీ చూస్తూ, వింటూ అప్పటిదాకా ఎగ్జిబిషన్ కి వెళ్ళని నాలాంటి వాళ్లకి అసహనం ఓ రేంజ్ లొ పెరిగిపోతూ ఉండేది. మొత్తానికి ఎలాగయితేనేం ఆ శుభముహూర్తం రానే వచ్చేది. “స్కూలయ్యాక గ్రౌండ్ లొ ఆటలంటూ కూర్చోక ఇంటికి వచ్చేయ్. సాయంత్రం వీలయితే ఎగ్జిబిషన్ కి వెళ్దాం” అని ఇంట్లో మా నాన్నగారి హెచ్చరికతో కూడిన ప్రకటన వినబడేది. ఇహ చూస్కోండి! స్కూల్ కి వెళ్ళేటప్పుడు దార్లో కనిపించిన ఫ్రెండ్స్ తో సహా (వేరే సెక్షన్ వాళ్ళు), స్కూల్ కి వెళ్ళాక మా క్లాసులో ప్రతి ఒక్కరికీ “ఒరేయ్ ఈ రోజు మేం ఎగ్జిబిషన్ కి వెళ్తున్నాం తెలుసా?” అని అదేదో ఆరోజు నాకు విజయనగర సామ్రాజ్య అధినేతగా పట్టాభిషేకం చేస్తున్న రేంజ్ లొ చెప్పి ఊదరగొట్టేసే వాడిని. ఆల్రెడీ వెళ్ళిన వాళ్ళు ఓస్ ఇంతేనా అన్నట్టు చూస్తుంటే ఆ చూపులు పట్టించుకోకుండా, ఇంకా ఎగ్జిబిషన్ చూడని వాళ్ళు అసూయతో చూసే చూపుల్ని మాత్రం తెగ ఎంజాయ్ చేసేవాడిని. (వెధవ శాడిజం అనుకుంటున్నారా. ఆ ఏజ్ లో అదే థ్రిల్ మరి J ).

ఇక సాయంత్రం ఇంటికి రాగానే అరుగు మీదే కూర్చుని మా నాన్నగారి కోసం వెయిటింగ్ మొదలు. వెధవ ఆఫీసులు ఐదింటి దాకా పెట్టకపోతే ఏ నాలుగింటికో మూసేయకూడదూ అని తిట్టుకుంటూ ఆయన ఎప్పుడు వస్తారా అని నేను, మా తమ్ముడు అరుగు మీదే కూర్చుని ఆశగా ఎదురుచూసేవాళ్ళం. వీధి మలుపులో ఆయన వస్తూ కనిపించగానే “అమ్మా! నాన్నగారు వచ్చేస్తున్నారు. నేనెళ్ళి రిక్షా తీసుకొచ్చేయనా?” అని ఇంట్లోకెళ్ళి మా అమ్మగారిని అడగడం. తనేమో “ఉండరా ఇంకా అప్పుడే?” అనడం. ఈ లోపు ఇంట్లోకి వచ్చిన మా నాన్నగారు మొహం కడుక్కుని బయటకి రాగానే అక్కడే టవల్ పట్టుకుని నిలబడి “నాన్నగారండీ రిక్షా తెచ్చేయనా?” అని ఒక సారి, ఆయన కాస్త రిలాక్సయి అమ్మ ఇచ్చిన కాఫీ గ్లాసు తీసుకోగానే మళ్ళీ ఇంకోసారి అదే ప్రశ్న రిపీట్ చేయడం. ఇలా ఆయన ఇహ తప్పదు అనుకునే దాకా అడిగీ అడిగీ చివరికి ఆయనకి విసుగొచ్చి “సరే తగలడు” అనేవారు. ఆమాట అనడం ఆలశ్యం వీధి మొగలో రిక్షా స్టాండ్ దగ్గరకి ఒకటే పరుగు.

అప్పట్లో మేముండే జగన్నాధపురంలో రిక్షా ఎక్కి కుళాయి చెరువు దగ్గర ఉన్న ఎగ్జిబిషన్ కి వెళ్ళడానికి పట్టే ఆ అరగంటా మనసులో ఎన్నో ఆలోచనలు, బోలెడన్ని లెక్కలు. అప్పటి వరకూ స్కూల్లో ఎవరెవరు ఎగ్జిబిషన్లో ఏమేం కొనుక్కున్నారు, వాటి గురించి చెప్పేటప్పుడు వాళ్ళు ఎంత ఫోజు కొట్టారు, ఈ సారైనా నాన్నగారు నేను జెయింట్ వీల్ ఎక్కడానికి ఒప్పుకుంటారా?, ఒక వేళ ఒప్పుకుంటే నేను గోదావరి బ్రిడ్జి సరిగా చూడగలనా? ఇలాంటి తీవ్రమైన జీవన్మరణ సమస్యల గురించి ఆలోచిస్తూ ఉండగానే అల్లంత దూరంలో ఎగ్జిబిషన్ గ్రౌండ్స్ లో శ్రీకృష్ణుడి విశ్వరూపంలా అంతెత్తున జెయింట్ వీల్ కనిపించేది. దాన్ని తన్మయత్వంతో చూస్తూండగా ఎగ్జిబిషన్లో అటూ ఇటూ వెళ్లిపోవద్దని, అది కొనమని, ఇది కొనమని పేచీలు పెట్టద్దని వగైరా వగైరా సూచనలతో కొనసాగే మా నాన్నగారి ఉపన్యాసం నా చెవులకి చేరకముందే గాల్లో కలిసిపోయేది J

ఇక ఎగ్జిబిషన్ ముఖద్వారం వద్దకి రాగానే “వ్యవసాయ, పారిశ్రామిక, ఫల పుష్ప ప్రదర్శన” అన్న బోర్డుని అపురూపంగా చూసుకుని లోపలి అడుగుపెట్టేవాడిని. లోపలి వెళ్తూనే ఎదురుగా అన్నవరం సత్యనారాయణ స్వామి దేవస్థానం వాళ్ళ స్టాల్ ఉండేది. ఎంట్రన్స్ గేట్ నుంచీ ఎడం చేతి వైపు స్టాల్స్ తో మొదలు పెట్టి ప్రదక్షిణ చేసినట్టు ఎగ్జిబిషన్ మొత్తం చుట్టేసి అవుట్ గేట్ దగ్గరకి రావాలన్న మాట.

(పదండి ఒక్కో స్టాల్ ని నా కళ్ళతో పరిచయం చేస్తాను. నాకు బోరుకొట్టే స్టాల్స్ దగ్గర పెద్దగా ఆగను. ముందే చెప్తున్నా.)

రెండో భాగం కోసం మళ్ళీ రేపు ఇదే టైం కి ఇక్కడికి వచ్చేయండి. అన్నట్టు కామెంట్లు పెట్టడం మర్చిపోకూడదు మరి.

అబ్బే ఈ మంట సరిపోదు......ఇంకా తగలేయండి

2011-09-21T02:11:00.001+05:30

అలో...అలో....అలో కచరాగారూ. ఏ ముహూర్తంలో మీకీ పేరు పెట్టానో కానీ స్టేట్ మొత్తాన్ని రోజు రోజుకూ కుప్పతొట్టి కన్నా హీనం చేసేస్తున్నారుగా. అబ్బే ఇది తిట్టడం కాదండీ. మీసమర్ధతని మెచ్చుకుంటున్నా. కాపోతే నాకో చిన్న డౌట్ ఈ సకల జనుల సమ్మె ఎవరి మీద కోపంతో ఎవరు చేస్తున్నట్టు? అహ నాకు తెలీక అడిగానంతే. అంటే బయట జనంలో (అదే లెండి బాబూ తెలంగాణా జనమే) టాక్ ఏంటంటే బస్సులు తిరగటం లేదు, ఆఫీసులు నడవటం లేదు, చివరాఖరికి పిల్లకాయల బళ్ళు కూడా తెరవటం లేదు. మా జీవితాల్ని నరకం చేస్తూ మాకోసమే సమ్మె అంటారేంటి ఈ బుర్ర తక్కువ సన్నాసులు (ఇది మాత్రం మీరు నేర్పించిన పదమే సుమండీ)? అనుకుంటున్నారు. నాకు తెలియక అడుగుతున్నానూ ఈ సమ్మె వలన ఒక్క సీమాంధ్ర వాడయినా ఇబ్బంది పడుతున్నాడా? ఆర్టీసీ బస్సులు లేక, ప్రైవేట్ వాహనాల అడ్డగోలు దోపిడీ భరించలేక ఈ సమ్మె ఆలోచన చేసిన వాడిని జనం (అక్షరాలా తెలంగాణా ప్రజలు) అమ్మ నా బూతులూ తిట్టుకుంటున్న సంగతి మీకు కనబడలేదా?

అవును కచరా గారూ నిన్న ఓ బ్రహ్మాండమయిన స్టేట్ మెంట్ ఇచ్చారు. తెలంగాణా వచ్చాక ఇప్పుడు సమ్మె చేస్తున్న ఉద్యోగులందరికీ వడ్డీతో సహా జీతాలిస్తాం, తెలంగాణా వచ్చే దాకా ఈ సమ్మె ఆగదు అన్నారు. అబ్బ ఎంత సూపర్ డైలాగండీ అది! సూపరో సూపరు. అవునూ మరి మొన్నామధ్య మీరే 2014 దాకా తెలంగాణా వచ్చేలా లేదు అని బోలెడంత బాధపడిపోయిన విషయం ఈ సమ్మె చేస్తున్నా ఉద్యోగుల్లో ఒక్కడికీ గుర్తురాకపోవడం భలే చిత్రం సుమండీ. మరి ఊరికే అన్నారా వినేవాడు వీపీ జాన్ అయితే హరికథ మలయాళంలో చెప్తారని.

ఇక స్కూళ్ళ విషయానికి వద్దాం. ఉద్యోగులకి అంటే పాపం డబ్బులే కాబట్టి వడ్డీతో సహా ఇచ్చేస్తారు. మరి పిల్లకాయల సంగతేంటి మాస్టారూ?. వాళ్ళు నష్టపోయిన, పోతున్న చదువులకి ఏ వెల కడతారు? లేకపోతే ఉద్యోగులకి ప్రమోషన్ ఇచ్చినట్టుగా వీళ్ళకీ డైరక్ట్ గా డబుల్ ప్రమోషన్ ఇచ్చేసి ఆరో క్లాసు వాడ్ని ఎనిమిదో క్లాస్ కి, డిగ్రీ వాడ్ని పీజీకి ప్రమోట్ చేసేస్తారా? మీరు చేసినా చేసేయగలరు లెండి. మీ సొమ్మేంపోయింది? మీరంటే ఉదారమైన మనసుతో తెలంగాణా ప్రాంత ప్రజల అభివృద్ధి కాంక్షించి పిల్లకాయలు పరీక్షలు రాయకపోయినా పాస్ చేసేస్తాం అంటారు అనుకోండి మరి ఆ బిట్స్ , ఐ ఐ టి లాంటి సంస్థలు మార్కులు లేకపోయినా క.ఛ.రా గారు చెప్పారని ఓ ఎగేసుకుని చేర్చేసుకోవు కదండీ. అయినా పోయేదేం లేదు లెండి ఆ పరిస్థితి ఎదురయితే అది ఆంధ్రోళ్ళ కుట్ర అని కవర్ చేసేసుకోవచ్చు. ఉందిగా సర్వరోగ నివారిణి జిందా తెలిస్మాత్. కాపోతే ఈ మాట మరీ అన్నిటికీ వాడేయకండి సార్. మీ అనుచర గణానికి బాగా అలవాటయి చివరికి భార్య గర్భవతి అన్న వార్త విన్నా అలవాటులో పొరపాటుగా "ఇది ఆంధ్రోల్ల కుట్ర" అనేసినా అనేస్తారు. వినడానికి అంత బాగోదుగా. ఏటంటారు?

మీరేం అనుకోకపోతే నాదో సందేహం. ఏమీ అనుకోకూడదు మరి. అబ్బే ఏం లేదండీ. తెలంగాణా ప్రజలు అందరూ సమ్మెలో ఉత్సాహంగా పాల్గొంటున్నారు అంటున్నారు కదా. మరి ఎక్కడ చూసినా గులాబీ జండాలు పట్టుకున్న మీ కార్యకర్తలే హడావుడి చేస్తున్నారు తప్ప మామూలు జనం ఆట్టే కనిపించటం లేదేంటి? చూడబోతే తె.రా.స. వాళ్ళు కాకపోతే వాళ్ళు తెలంగాణా వాళ్ళు కాదు అన్నట్టు కనిపిస్తోంది. (మనలో మనమాట అసలు మీనింగ్ అదే కదా). మొన్నామధ్య ఎవరో మామూలు పౌరుడు టీవీ వాళ్ళతో సమ్మె వలన ఇబ్బందులు చెబుతుంటే గులాబీయులు ఆ అర్భకుడిని అడ్డుకున్న తీరు, నేనూ తెలంగాణా వాడినే మొర్రో అని వాడు మొత్తుకుంటున్నా వాడి నోరు నొక్కేసిన తీరు చూసి ఒక్క సారి హిట్లరు గుర్తోచ్చాడంటే నమ్మండి. మీరు సూపరెహే!!

ఇక ఈ మధ్య "సీమాంధ్ర ప్రభుత్వం" అని ఇంకో మాట వింటున్నానండోయ్. పదం బావుంది కానీ మంత్రి వర్గంలో తెలంగాణా మంత్రుల్ని పెట్టుకుని సీమాంధ్ర ప్రభుత్వం అంటే ఆట్టే బాగోదేమో ఆలోచించండి. మీరంటే నోటికి ఎంతోస్తే అంత అంటారు కాబట్టి ఓ.కే అనుకోవచ్చు. స్వయంగా మంత్రి వర్గంలో ఉండి ఈ ప్రభుత్వం చేత కానిది, చేవలేనిది, దద్దమ్మ, సీమాంధ్ర ప్రభుత్వం వగైరా వగైరా అని అనర్ఘళంగా స్టేట్ మెంట్లు ఇచ్చేస్తున్న కోమటిరెడ్డి వెంకటరెడ్డి లాంటి మంత్రుల్ని చూస్తే నవ్వాపుకోలేక చస్తున్నా.

తెలంగాణా కోసం రాజీనామా చేయని నాయకులని తరిమి కొట్టండి, రాజీనామాలు ఆమోదించుకోనివారు చవట దద్దమ్మలు అని మీరు, మీ తోక (అదేలెండీ కో.రా) నినాదాలు ఇచ్చేసరికి ఓ ఎగేసుకుంటూ కాంగ్రెస్, తె.దే.పా ఎంపీలని, ఎమ్మెల్యేలని ఘోరావులు గట్రా చేస్తున్న మీ పార్టీ కార్యకర్తలకి తమరు, తమ అనుంగు పదో చెల్లి, తమ కుమారుడు, తమ మేనల్లుడు చేసిన రాజీనామాలు కూడా ఆమోదం పొందలేదని, వాటిని ఆమోదింపచేసుకునే ప్రయత్నం తమరు కుసింత కూడా చేయలేదని, కాబట్టి తమరూ, తమ పరివారం కూడా సోకాల్డ్ "చవట దద్దమ్మల" క్యాటగిరీలోకి వస్తారని గుర్తులేకపోవడం భలే చిత్రం సుమండీ. జనాల్ని గొర్రెలతో పోల్చారంటే పోల్చరూ మరి.

మనలో మనమాట, మొన్న పదిహేడో తారీఖున తెలంగాణా విమోచన/ విలీన/విద్రోహ (ఏంటో ఇదెప్పుడూ నాకు కన్ఫ్యూజనే ఒక్కోసారి ఒక్కో మాట వాడతారు మీరు) దినాన సోకాల్డ్ అంద్రోల్లయిన బాబుగారు తె.దే.పా పార్టీ ఆఫీసులోను, బొత్సబాబు గాంధీ భవన్ లోనూ జండాలు ఎగరేశారు కదా మరి మీరేంటి సార్ లాస్ట్ ఇయరు, ఈ ఇయరు ఎక్కడా పత్తాలేరు? అంత ముఖ్యమయిన రోజున జండా ఎగరేసి మైకు ముందు విశ్వరూపం చూపిస్తారని ఆశగా ఎదురుచూశా. మీరు చూస్తే గప్ చుప్ సాంబార్ "బుడ్డి" అని సైలెంట్ గా ఉన్నారు. పోనీ పార్లమెంటులో ఎప్పుడైనా చించేసారా అంటే మొట్టమొదటి సారి గత సమావేశాలలో ఏదో రెండ్రోజులు మీరు, మీ పదో చెల్లి కుసింత హడావుడి చేసి ఢిల్లీ మీడియా ఫొటోలకి ఫోజులిచ్చి చక్కా వచ్చారు. ఈసారి అసలు సమావేశాలకి హాజరయ్యారో లేదో డౌటే. బహుశా మీకేమయినా "చట్టసభాఫోబియా" ఉందేమో డాక్టర్ కి చూపించుకోండి. రాజీనామా చేశాను కాబట్టి ఈ సారి వెళ్ళలేదు అంటారా? అది ఆమోదించబడలేదుగా :)). సర్లెండి మీ ఇష్టం మీది.

అంచేత నేను చెప్పొచ్చేదేంటంటే ఎలాగూ రాష్ట్రాన్ని తగలెట్టడం మొదలెట్టారు కాబట్టి ఆ తగలేట్టేదేదో మళ్ళీ కోలుకోకుండా పూర్తిగా తగలేట్టేయండి. అఫ్కోర్స్ ఆ ముక్క నేను మీకు చెప్పక్కర్లేదనుకోండి. ఇంక ప్రభుత్వం అంటారా? పేపర్లలో ఆ పదం చూడటం తప్ప అలాంటిది అంటూ ఒకటుందని ప్రజలతో పాటూ సాక్షాత్ రాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రే మర్చిపోయారు. స్పీకర్ని తీసుకొచ్చి సీయం చేస్తే అసెంబ్లీలో లాగానే ఆయన నోటికొచ్చిన నాలుగు ముక్కలు "ప్లీజ్", "గొడవ చేయకండి", "సైలెన్స్", "ఇలా అయితే ఎలా?" తోనే నెట్టుకొచ్చేస్తున్నాడు. కాబట్టి మీకు ఎదురు లేదు. రెచ్చిపోండి. జనం సంగతి మీరెప్పుడు పట్టించుకున్నారు?

కొసమెరుపు: మీరు మళ్ళీ ఆమరణ నిరాహార దీక్ష చేస్తారని టీవీల్లో స్క్రోలింగ్ తో పాటూ "మీ ఆరోగ్యం సహకరించని దృష్ట్యా ఆ ఆలోచన మానుకోమని చెబుతున్నామని, తెలంగాణా కోసం ప్రాణ త్యాగానికైనా సిద్ధమని" తమ అనుంగు కుమార్తె కవిత గారి స్టేట్మెంట్ ఎలా అర్ధం చేసుకోవాలో కుసింత వివరిద్దురూ. అయినా కామెడీ కాకపోతే ఆకలేసే దాకా ఆమరణనిరాహార దీక్ష చేసే దానికి పిచ్చి జనం, మీడియా ఇంత హడావుడి చేయడం ఎందుకండీ? :)

సంగీత సరస్వతి పుట్టిన రోజు - మీకో కానుక

2011-09-16T13:02:00.001+05:30

"ఎమ్మెస్" - ఈ పేరు చాలు. అప్రయత్నంగానే మన మనసులో భజగోవిందమో, విష్ణు సహస్రనామ సంకీర్తనో లేక తెల్లవారింది లే స్వామీ అని వేంకటేశ్వరుని మేల్కొలిపే సుప్రభాతమో మారుమ్రోగుతుంది. తస్సదియ్య బ్రహ్మదేవుడు క్షీర సాగర మధనం టైం లో కాస్త అమృతాన్ని ఎవరికీ తెలియకుండా దాచి, ఎమ్మెస్ ను తయారుచేసినప్పుడు ఆ కాస్తా ఈవిడ గొంతులో పోసి భూమ్మీదకి వదిలాడేమో. మనిషిని చూస్తే పెద్ద బొట్టు, తలనిండా పూలు, ధగ ధగ మెరిసే ముక్కుపుడక, కళ్ళలో ప్రశాంతత, పవిత్రతతో పార్వతీదేవిలా కనిపిస్తుంది. స్వరంలో సరస్వతీదేవి గొంతు వినిపిస్తుంది. పేరు చూస్తే లక్ష్మాయే! అసలు ఈవిడ దేవత కాదు మనిషి అంటే ఎట్టా నమ్మేది?

మూడ్ బాలేనప్పుడు ఎమ్మెస్ పాట ఒక్క సారి విని చూడండి. అమ్మ ఒళ్లో తలపెట్టుకు పడుకున్నంత హాయిగా ఉంటుంది. అసలు ఆ గొంతులో ఏ పాటైనా అమృతం జల్లులా మారిపోతుందేమో. అన్నమయ్య, త్యాగయ్య, రామదాసు, మీరా వీళ్ళంతా ఏ లోకానున్నా తమ భక్తి ఎమ్మెస్ గొంతులోంచి జాలువారుతుంటే పరవశంతో పులకించిపోయి ఉంటారని మాత్రం ఖచ్చితంగా చెప్పగలను. అలాంటి సంగీత సరస్వతి ఈ భూమ్మీద అవతరించిన రోజు నేడు. ఈ సందర్భంగా ఆవిడని స్మరిస్తూ మీకోసం ఒక అపురూపమైన కానుక. ఎమ్మెస్ తొలి హిందీ చిత్రం "మీరా" (1947) గ్రామఫోన్ రికార్డ్ లో అన్ని ట్రాక్ లు అందిస్తున్నాను. ఈ పాటలు నెట్లో ఉంచిన వారెవరో గానీ శిరస్సు వంచి నమస్కరిస్తున్నాను.

1-title_music

2-sarojininaidu_speaks

3-gopal_he

4-vadya_sangeet

5-asharan_sharane_shyam_hare

6-vadya sangeet

7-nandbala_mora_pyara

8-hari_aawan_ki_awaaz

9-baso_more_nainan_mein

10-ghanshyam_aaya_ri

11-girdhar_gopala

12-vrindavan_kunj_bhawan

18-main_hari_charanan_ki

19-hamne_suni_hari

20-jai_meera_prabhu_girdhari

21-more_to_girdhar_gopal

22-daras_bina_dukhan

23-vadya_sangeet_with_two_song_pieces

24-yaad_aave_yaad_aave

25-kunjanban_chhandi

26-ganga_jamuna_nirmal

27-suno_meri_manovyatha

28-end_piece_with_chakar_raakho_ji

భారత రత్న పురస్కారం పులకరించిన ఘట్టం

ఝలక్ - జరుక్

2011-09-07T12:10:00.003+05:30

తెలుగు సాహిత్యం లో నాకిష్టమైన ప్రక్రియలు చాటు కవిత్వం, పేరడీలూనూ. చాటువులంటే శ్రీనాధుడు గుర్తొచ్చినట్టే పేరడీలంటే జరుక్ శాస్త్రి గా సుప్రసిద్దుడైన జలసూత్రం రుక్మిణీ నాథ శాస్త్రి గారు గుర్తురాక మానరు. చిత్రమేమిటంటే ఆధునికాంధ్ర సాహిత్యంలో పేరడీ ప్రక్రియకి కేరాఫ్ అడ్రస్ గా నిలిచిన జరుక్ కేవలం పేరడీకే పరిమితం కాలేదని తనదైన శైలిలో కథలు, వ్యాసాలూ రాసారని చాలామందికి తెలియదు. ఆ మాటకొస్తే మన తెలుగోళ్ళు తెనాలి రామలింగడ్ని కూడా కామెడీ కవిగానే చూస్తారు తప్ప పాండురంగ మహత్యం గురించి కన్వీనియంట్ గా మర్చిపోతారు. ఒక్కొక్కళ్ళకి ఒక్కో ముద్ర వేసేస్తాం మనం. దాన్ని దాటి బయటకి చూడటానికి ఎందుకో ఇష్టపడం. ఉదాహరణకి బుడుగుని చూపించి ముళ్ళపూడి వారికి హాస్య రచయిత అనే ముద్ర వేసేస్తాం. అదే టైం లో ఆయన "కానుక" గురించి మర్చిపోతాం. విశ్వనాధ గారంటే చిన్న తలగడ సైజులో ఉన్న వేయిపడగలే గుర్తొస్తుంది కానీ విష్ణుశర్మ ఇంగ్లీష్ చదువు మన ఆలోచనల్లోకే రాదు.

ఆ మాటకొస్తే మరి జలసూత్రం వారూ తక్కువ తినలేదులెండి . ఒరిజినల్ లోని లోపాలని ఎత్తిపోడవటంలో ఆయనకు ఆయనే సాటి. దొరికిన వాళ్ళని దొరికినట్టుగా ఏకిపారేశారు. వెక్కిరింపుల్లో తెనాలి రామలింగడి సాటిగా తన తరం కవులను గౌరవిస్తూనే మొట్టికాయలేశారు. అయితే ఆ మహానుభావులు కూడా ఈ మొట్టికాయలని సద్విమర్శగా తీసుకున్నారులెండి. విద్వత్తు, తుంటరితనం కలబోసిన జరుక్ తన సమకాలీకులలో దాదాపు అందరినీ ఆటపట్టించారు.

"అసలు శ్రావణ మాస మధ్యమ్మునందు

కురిసి తీరాలి వర్షాలు కొంచె కొంచెం

మేని రాలాలి తుంపరలేని, కానీ

ఉక్కమత్ర మేమాత్రమూ ఉండరాదు"

అని కృష్ణ శాస్త్రి తన "శ్రావణం" లో అంటే జరుక్ తిన్నగా ఉండకుండా

"అసలు సిగరెట్లు కాల్చుట భ్యాసమై ఫ

దేడులవుతోంది ఎన్ని వూదేశినానొ

నేడు సిగరెట్లు కాల్చను పాడను ఇంక

కరువు రోజులు అరువులివ్వరులె మనకు" అని సరదాగా వెక్కిరించారు.

పోనీ తన స్నేహితుడు శ్రీశ్రీనయినా వదిలారా అంటే అదీ లేదు.

"నేను సైతం కిళ్ళీకొట్లో

పాతబాకీలెగురగొట్టాను

నేను సైతం జనాభాలో

సంఖ్యనొక్కటి వృద్ధి చేశాను" అంటూ పేరడీ అస్త్రం సంధించారు. ఇది దేనికి పేరడీయో ప్రత్యేకంగా చెప్పాలా? :))

ఒక్కరా ఇద్దరా ఆనాటి ఉద్దండులందర్నీ దాదాపు ఆడేసుకున్నారు. ఇక కవిరాజు విశ్వనాధ వారి విషయం అయితే చెప్పనే అక్కర్లేదు. కఠినంగా ఉండే పదాలు, సమాసాలతో పద్యాలను ఎత్తుకునే విశ్వనాధ వారి శైలిని ఆటపట్టిస్తూ కాస్త విసుగ్గా

"కించిత్తిక్త కాషాయ షాడబ రసక్షేఫాతిరేకాతివా

క్సంచార ప్రచయావకాశాములలో కవ్యుద్ఘః గండాశ్మముల్

చంచల్లీల నుదాత్త వాగ్గరిమతో సాధించి వేధించుమా

పంచారించి ప్రవహ్లికాకృతి కృతిన్ పాషాణపాక ప్రభూ" అన్నారు. అర్ధమయిందా :))

అయితే ఇంత అల్లరి చేసినా విశ్వనాధ వారి పట్ల కుసింత భయభక్తులతోనే మసలుకునేవారు. విశ్వనాధ గారి గురించి జరుక్ రాసిన వ్యాసం చూస్తే ఆయన పట్ల ఎంత గౌరవం ఉందో అర్ధమవుతుంది. ఆ వ్యాసం ఇక్కడ చూడచ్చు. ఇంత అపురూపమైన వ్యాసాన్ని అంతే అపురూపం గా మనకందించిన వంశీమోహన్ గారికి బోలెడన్ని థాంకులు.

కేవలం ఇలా కవిత్వానికి, పద్యాలకే తన అల్లరిని పరిమితం చేయలేదు జరుక్ గారు. " అసలు సత్యాశ్రయ కందశిలా శాసనం" లో చరిత్ర పరిశోధకుల మీద తనదైన శైలిలో చురకలేశారు. విశ్వనాధ వారి నర్తన శాలని పేరడీ చేసి "కీచక వధ" నాటికగా వదిలారు. ఆంధ్రపత్రిక స్వర్ణోత్సవ సంచికలో జరుక్ శాస్త్రి గారు రాసిన "వైదీకుల పరిభాషలు" అనే వ్యాసం చూసి తీరాల్సిందే. ఉద్యోగ కారణాల వలన చాలా వరకు మారు పేర్లతో రాయడం వల్ల ఈయన రచనలు అంతగా దొరకట్లేదు. జరుక్ శాస్త్రి రాసిన కధలను నవోదయ వారు "శరత్ పూర్ణిమ" పేరుతో ప్రచురించారు.

జరుక్ గారి గొంతు వింటారా? అయితే ఇదిగో వినండి మరి

("కొన్ని అపురూపమైన గొంతుకలు" పేరుతో ఈమాట లో పరుచూరి శ్రీనివాస్ గారు అందించిన స్వరాల మాలలో ఉన్న జరుక్ గారి గొంతు మీకోసం. ఇంత అరుదైన స్వరం మనకు అందించినందుకు శ్రీనివాస్ గారికి మరోసారి బ్లాగ్ముఖతా ధన్యవాదాలు.)

ఇక అబ్బూరి వారు, ఆరుద్ర, శ్రీశ్రీ లతో జరుక్ స్నేహం సుప్రసిద్ధం. వీళ్ళు జరుక్ శాస్త్రి పై ఏకంగా రుక్కుటేశ్వర శతకం కూడా రాశారు :) (వందా కాదు లెండి). రుక్కాయి, జరూ అని ముద్దుగా పిల్చుకుంటూ అబ్బూరి వారు మొదలెట్టిన ఈ శతకాన్ని శ్రీ శ్రీ, ఆరుద్ర కలిసి రాశారు. ముందు అబ్బూరి వారు ఏమన్నారో చూద్దాం.

"ద్విగుణీకృత కర్తరికా

సిగరెట్ పొగరీకృతుండు, జిహ్వాగ్ర నటత్

భుగ భుగ భుగాయితోజ్జ్వల

రిగసా సగరీ గరీసరిగ సారుండున్ " అంటూ అబ్బూరి వరదరాజేశ్వర రావు గారు మొదలెడితే ఇక శ్రీ శ్రీ , ఆరుద్ర కలిసి

"అవధరింపుము ఋగ్దేవా!

వచియించే "వరద" లోగడ

రచియింతునని రుక్కుటేశ్వర శతకమును మే

మచలిత ధైర్యమ్మున నా

మా చౌర్యమొనరించినాము మన్నించు జరూ!" అంటూ మొదలెట్టి కొనసాగించారు. ఇందులో మచ్చుకి ఒక రెండు పద్యాలు మీకోసం

"గోల్డ్ వ్యామోహం చెడ్డది

మైల్డ్ వ్యాయామం శరీరమాద్యం ఖలుడా,

చైల్డ్ వ్యాపారం కూడదు

ఓల్డ్ వ్యూలను హోల్డు చేయకుండుముర, జరూ !"

"దోచేసే వాళ్ళను ఏ

దో చేస్తుందని శివాశతో చూస్తుంటే

దోచేస్తోంది కదా కం

చే చేనుమేసినట్టు లీ ప్రభుత జరూ!"

కొసమెరుపు: ఏ కవీ ఖూనీ చేయడానికి కూడా సాహసించని "సరస్వతీ నమస్తుభ్యం" ను జరుక్ ఏం చేశారో చూడండి. ఇదీ జరుక్ మార్క్ ఝలక్ అంటే! :)))

"ఛోటాహజ్రీ నమస్తుభ్యం

వరదే కామరూపిణీ

కాఫీ పానం కరిష్యామి

సిద్ధిర్భవతుమేసదా"

ఆధునిక తెలుగు సాహిత్యంలో పేరడీకి కేరాఫ్ అడ్రస్ గా నిలిచిన జలసూత్రం రుక్మిణీ నాథ శాస్త్రి గారి జయంతి నేడు. ఈ సందర్భంగా ఆయనకి మనందరి తరపునా నివాళులు అర్పిస్తున్నాను.

జరుక్ శాస్త్రి గారు రాసిన కీచక వధ నాటిక నా "జాటర్ ఢమాల్" బ్లాగులో పోస్ట్ చేశా. అక్కడా "రుక్కాయి" రచనపై ఓ లుక్కేసిపొండి. :))

అలాగే ఒక రెండేళ్ళ క్రితం జరుక్ స్ఫూర్తితో అప్పటి పరిస్థితులను దృష్టిలో పెట్టుకుని నేను చేసిన ఈ చిన్ని ప్రయోగాన్ని ఓ సారి చూడండి "మహా కవుల తెలంగానం"

పెంచుతారు...భరిద్దాం: ముంచుతారు...తరిద్దాం

2011-06-25T11:02:00.000+05:30

(ఏదో ఒక సారి రెండు సార్లు ధరలు పెంచితే స్పందించి పోస్ట్ రాస్తాం కానీ ఇలా ఎప్పుడు పడితే అప్పుడు పెంచుకుంటూ పోతుంటే ఎన్ని పోస్టులని మాత్రం రాస్తాం చెప్పండి? ఇప్పుడు గ్యాస్, డీజిల్ ధరలు పెంచి 'జనాలు భరించగలరు' అన్న మంత్రిగారి ఉవాచ చూసి ఈ మాట ఎక్కడో విన్నానే అని పాత పోస్టులు తిరగేస్తే ఇదిగో ఈ పోస్ట్ కనిపించింది. చిత్రంగా ఈ పోస్ట్ గత ఏడాది ఇదే రోజు రాసినది. అప్పటికీ ఇప్పటికీ పెట్రోలియం శాఖా మంత్రి మారారు గానీ వాళ్ళు చెప్పే మాట మారకపోవడం విచిత్రం. అవును మరి మన మంత్రులంతా ఒకే మాట మీద ఉండటం మన ప్రజాస్వామ్యానికి గౌరవం కాదూ. వాళ్ళే మాట మార్చనప్పుడు నేను మాత్రం కొత్త పోస్ట్ ఎందుకు రాయాలని అదే పోస్ట్ మళ్ళీ మీకోసం రీపోస్ట్ చేస్తున్నా:)))). ఈ సారి ఈ పోస్ట్ లో పెట్రోల్ బదులు గ్యాస్ అని మార్చి చదువుకోండి అంతే. )

"ప్రజలు భరించగలిగే స్థాయిలోనే పెట్రో ధరలు పెంచాం" - కేంద్రం

టివి లో ఈ స్టేట్మెంట్ చూసి బోల్డంత హాశ్చర్యం వేసేసింది. అసలు ప్రజలు ఎంతవరకూ భరించగలరో వీళ్ళకి ఎలా తెలుసా అని? తరవాత గుర్తొచ్చింది మన దేశం లో ఏ విషయాన్నయినా, ఎంతవరకయినా భరించడమే తప్ప అదేంటని ప్రశ్నించడం మనకెప్పుడూ అలవాటు లేదని. నిజమే స్వాతంత్రం వచ్చినదగ్గరనుంచీ చాలా నేర్చుకున్న మనం ఒక్క ప్రశ్నించడాన్నే మర్చిపోయాం. మనం ఎన్నుకున్న నాయకులు తాము చేసిన వాగ్దానాలు మరచి సొంత లాభం కోసం అడ్డమయిన గడ్డీ కరుస్తుంటే మౌనంగా భరిస్తాం. మన ఖర్మ అని సరిపెట్టుకుంటాం. అవును మరి అందరూ దొంగలే అయినప్పుడు వాడికన్నా వీడు కాస్త మంచి దొంగ అని సరిపెట్టుకోవాల్సిందే కదా!

సరే ఇంక పెట్రోలు విషయానికి వస్తే...చమురు ధరలపై నియంత్రణ ఎత్తేశాం అని కేంద్రం ఘనంగా ప్రకటించింది, అక్కడికేదో ఇప్పుడు అన్నిటి మీదా నియంత్రణ ఉన్నట్టు. జనం జేబుకు చిల్లు పడ్డా పర్లేదు కానీ చమురు కంపెనీలు మాత్రం చల్లగుండాలి ఇదీ మన కేంద్ర విధానం. పైగా నియంత్రణ ఎత్తేస్తే అంతర్జాతీయంగా రేట్లు పెరిగినప్పుడు పెట్రోలు రేట్లు పెరగచ్చు కనక కానీ రేట్లు తగ్గితే పెట్రోలు రేట్లు మంచినీళ్ళ కన్నా చీప్ అయిపోతాయి( మన ఖర్మ చివరికి నీళ్ళు కూడా కొనుక్కోవలసి వస్తోంది), ఎక్కువమంది పెట్టుబడి దారులు ఈ రంగం లోకి వచ్చి పోటీ పెరిగి ధరలు తగ్గిపోతాయి అని ఒక వింత వాదన. అందుకు టెలికం రంగాన్ని ఉదాహరణగా చూపిస్తున్నారు అమ్మగారి అడుగులకు మడుగులోత్తే అమాయక నేతలు. సాంకేతికత తో ముడిపడ్డ రంగానికి, సహజ వనరులతో ముడిపడ్డ రంగానికి సామ్యం తేవడం వీరికే చెల్లింది. అసలు చమురు కంపెనీల మీద వడ్డిస్తున్న పన్నులను తగ్గిస్తే ఆటోమేటిక్ గా చమురు ధరలూ తగ్గుతాయిగా...అమ్మమ్మ ఎంత మాట? అలాంటి వాటిమీద పన్నులు పెంచడమే తప్ప తగ్గించడం అనేదే అసలు అనకూడని, వినకూడని మాట. అయినా ఎంత పెంచినా అన్నీ మూస్కుని భరించడానికి జనం ఉండగా పన్నులు తగ్గించి మన ఖజానా బరువెందుకు తగ్గించుకోవాలని పాపం వాళ్ళ ఆలోచన. అదీ నిజమే లెండి భరించడం మన జన్మ హక్కు మరి. అసలు నేతలు ఏం చేసినా జనాలు భరిస్తారు కాబట్టే మన దేశాన్ని భరత ఖండం అన్నారేమో :)

ఇక మొదలవుతుంది అసలు కధ, ఒక్క పెట్రోలు, డీజిల్ రేట్లతోనే ఈ కధ ఆగుతుందా? నిత్యావసరాల దగ్గర నుంచీ ప్రతీ వస్తువు ధారా ఈ సాకుతో అమాంతం పెరిగిపోతుంది. అయినా మనం చిరునవ్వులు చిందిద్దాం.

పెంచుతారు...భరిద్దాం: ముంచుతారు...తరిద్దాం

బ్లాగర్స్ సర్వీస్ కమీషన్ పరీక్ష (పేపర్ 1)

2011-06-11T10:59:00.000+05:30

బ్లాగర్లలో, బజ్జర్లలో బ్లాగ్లోకం మీద ఎంత పరిజ్ఞానం ఉందో తెలుసుకునేందుకు బ్లాగర్స్ సర్వీస్ కమీషన్ పరీక్ష ఉంటే ఎలా ఉంటుందో అన్న ఊహతో ఈ ప్రశ్నా పత్రం రూపొందించబడింది. ఆసక్తి గల అభ్యర్ధులు కామెంట్లు పెట్టి హాజరవవచ్చు. ఈ రోజు జరిగే పేపర్ 1 (50 మార్కులు) మరియు రేపు జరిగే పేపర్ 2 (20 మార్కులు) లలో ఉత్తీర్ణులయిన వారికి ఇంటర్వ్యూలు (30 మార్కులు) నిర్వహించబడతాయి.

(ప్రతి ప్రశ్నకూ 5 మార్కులు)

ప్రశ్న 1. తెలుగు బ్లాగర్ల పోస్టులలో అజ్ఞాతల పాత్ర సోదాహరణముగా వివరింపుము

ప్రశ్న 2. మధ్యందిన "మార్తాండునిలా" చెలరేగుతూ అన్ని బ్లాగులలో అసందర్భ కామెంట్లు పెట్టు బ్లాగర్ పేరేమి? వారి చిత్ర విచిత్ర చేష్టలను క్లుప్తంగా వివరించుము

ప్రశ్న 3. తెలుగు బ్లాగులకు గల ఐదు సంకలినుల పేర్లు తెలుపుము

ప్రశ్న 4. బ్లాగుల్లో "సెగట్రీ" అనగా ఎవరు? వారికి ఆ పేరు ఎట్లు వచ్చినది

ప్రశ్న 5. తెలుగు బ్లాగులలో మీకు తెలిసిన ఐదుగురు మధ్య తరగతి (రెండు బ్లాగులు కలవారు), ధనిక (రెండు కన్నా ఎక్కువ బ్లాగులు కలవారు) బ్లాగర్ల మరియు వారి బ్లాగుల పేర్లు చెప్పుము

ప్రశ్న 6. "నవ్వితే నవ్వండి" బ్లాగరు ఎవరు? వారి ప్రాశస్త్యం గురించి పది వాక్యాలకు మించకుండా వివరించుడి

ప్రశ్న 7. ఈ క్రింది బ్లాగులు వాటి యాజమాన బ్లాగర్ల ను జతపరచుడి

మనసులో మాట - ఫణిబాబు గారు

మాయా శశిరేఖ - తృష్ణ గారు

బాతాఖానీ లక్ష్మీఫణి కబుర్లు - భరద్వాజ్ గారు

తృష్ణ - ఆ. సౌమ్య గారు

రౌడీ రాజ్యం - సుజాత గారు

ప్రశ్న 8. బ్లాగ్లోకం లో మీరు చూసిన ఐదు ఉత్తమ బ్లాగులు, ఐదు చెత్త బ్లాగులు కారణాలతో సహా వివరించండి

ప్రశ్న 9 : బజ్జుకు , బ్లాగుకు గల తేడాలను వివరించుము

ప్రశ్న 10 : బ్లాగర్లలో ప్రవాస తెలుగు బ్లాగర్ల పాత్రను వివరింపుము. మీకు తెలిసిన ఐదుగురు ప్రవాస బ్లాగర్ల పేర్లను తెలుపుము

(అన్ని ప్రశ్నలకూ జవాబులు చచ్చినట్టు రాసి తీరవలెను. ఇది సరదా పోస్టే కాబట్టి ఎవరూ ఫీలవకూడదని తెలియజేయబడినది)

కాకినాడ కబుర్లు పార్ట్ 3 - భానుగుడి సెంటర్

2011-05-29T11:10:00.000+05:30

సినిమా హాల్ స్ట్రీట్ లో తెగ తిరిగేసి అలిసిపోయుంటారు గానీ కుసింత మా భానుగుడి సెంటర్ కొచ్చేయండి. చార్మినార్ లో స్పెషల్ బాదం టీ తాగుతూ కాసేపు హస్కేసుకుందాం. ఏటదీ..భానుగుడి సెంటర్ ఎక్కడా అంటారా? అక్కడే మరి నాకు మండుద్ది. నెల్లూరి పెద్దారెడ్డి తెలియకుండా పోలిస్ డిపార్ట్మెంట్ లో చేరినట్టు భానుగుడి సెంటర్ తెలియకుండా మీరు కాకినాడలో ఏం చేస్తున్నారండీ? సర్లెండి తప్పుద్దా మరి... దానిగురించీ చెప్తా.

భానుగుడి సెంటర్ కి ఆ పేరు రావడానికి కారణం ఆ ఏరియాలో ఉన్న సూర్యుడి గుడి. ఒకప్పుడు ఆ గుడి ప్రముఖం గా కనిపించేది. తరవాత తరవాత ఊరు విస్తరిస్తున్న కొద్దీ షాపింగ్ కాంప్లెక్స్ ల మధ్యలో పడి అక్కడో గుడి ఉంది అని ప్రత్యేకంగా చూస్తే గానీ తెలియని పరిస్థితికి వచ్చేసింది. నిజానికి మా కాకినాడలో మెయిన్ సెంటర్ హోదా మసీద్ సెంటర్ ది. అయితే భానుగుడిని యూత్ స్పెషల్ సెంటర్ గా చెప్పచ్చు. పివి హయాం లో ఆర్ధిక సంస్కరణలు వచ్చాక ఇండియా పరిస్థితి మారిపోయినట్టు సుభద్ర ఆర్కేడ్ వచ్చాక భానుగుడి సెంటర్ ముఖచిత్రం కూడా మారిపోయింది. అంతకు ముందు జనసంచారం లేని అడవి అని చెప్పాను కానీ పెద్దగా రద్దీ ఉండేది కాదు. భానుగుడి సెంటర్ దాటిన తరువాత వచ్చే SP బంగ్లా, పోలీస్ క్వార్టర్స్, JNTU, రంగరాయ మెడికల్ కాలేజ్, ఆ తర్వాత క్యాన్సర్ హాస్పిటల్, సర్పవరం జంక్షన్, APSP క్వార్టర్స్ ఇవన్నీ ఊరికి దూరంగా ఉన్నట్టు ఉండేవి. మా చిన్నప్పుడు స్పోర్ట్స్ అథారిటీ స్టేడియం వెనక స్టేట్ బ్యాంక్ కాలనీ దగ్గరున్న మా అమ్మమ్మా వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళాలంటే క్యాన్సర్ హాస్పిటల్ దగ్గర సిటీ బస్ దిగి అక్కడనుంచీ నడకే గతి.

సుభద్ర ఆర్కేడ్ వచ్చిన తరవాత అది మా ఊళ్ళో యూత్ మొత్తానికి డెన్ గా మారిపోయింది. అటు ఇంజనీరింగ్, మెడికల్ కాలేజీ స్టూడెంట్స్, ఇటు పివిఆర్ ట్రస్ట్, ఐడియల్ కాలేజ్ స్టూడెంట్స్, ఇంక ఆదిత్య, ప్రగతి లాంటి జూనియర్ కాలేజీ మంద ఇలా అందరికీ అదే మీటింగ్ పాయింట్. ఆది సినిమాలో "ఈ ఊళ్ళో మొదట కత్తి పట్టింది మా తాత, బాంబు చుట్టింది మా తాత" అన్నట్టు మా ఊర్లో సగానికి పైగా జనానికి మొదట ఇంటర్నెట్ పరిచయం చేసింది ఈ కాంప్లెక్స్, మొదట బిలియర్డ్స్ టేబుల్ , పూల్ గేమ్స్ అలవాటు చేసింది ఈ కాంప్లెక్స్ అన్నమాట. :). ప్రేమికుల రోజు సినిమా చూసి మాకూ సోనాలి బెంద్రే దొరికేస్తుందని వెర్రి వెధవల్లా నమ్మి గంటకి అరవై రూపాయలిచ్చి( అదీ ఇద్దరు కలిపి షేరింగ్...అరగంట ఒకడు, ఇంకో అరగంట ఇంకొకడు చాట్ చేసుకునేలా అంతర్జాతీయ ఒప్పందాలు మరి) చాటింగ్ చేసింది ఇక్కడే.:(

ఇదే సుభద్ర ఆర్కేడ్. అడగ్గానే నేను అడిగిన విధంగా ఫోటో తీసి పంపించిన నా ఫ్రెండ్ జగన్నాధ రాజు కి బ్లాగ్ముఖతా ధన్యవాదాలు.

ఇంక సుభద్ర ఆర్కేడ్ ని దాటి కాస్త బయటకి వస్తే ఆ పక్కనే చార్మినార్ టీ సెంటర్. ఆనంద్ థియేటర్ లో సినిమాకి టికెట్లు తీసుకుని ఫ్రెండ్స్ ని డైరెక్ట్ గా చార్మినార్ కి వచ్చి కలవమనే కుర్రాళ్ళు, సుభద్ర ఆర్కేడ్ లోకి ప్రవేశించే ముందు ఇక్కడ కాస్త ఆగి ఓ టీ కొట్టి రిలాక్సయ్యే యూత్ బ్యాచ్ లు, ఎండలో నిలబడీ నిలబడీ కాళ్ళు లాగేసి బుర్ర మీద టోపీ తీసి తల గోక్కుంటూ ఓసీ టీ తాగే ట్రాఫిక్ కానిస్టేబుళ్లు ఇక్కడ మీకు కనిపిస్తారు. ఇప్పటికీ ఈ టీ సెంటర్ బయట ప్లాట్ ఫారం మీద స్టాండ్ వేసిన బైక్ ల మీద కూర్చుని తీవ్రం గా చర్చించేసుకునే కుర్రాళ్ళని చూస్తే కప్పుల కొద్దీ టీ తాగుతూ, గంటలు గంటలు హస్కేస్తూ BSRB ప్రిపరేషన్ టెక్నిక్స్ నుంచీ, కొత్త నోటిఫికేషన్లు, కొత్త సినిమాలు, మా మా ఏరియాలో అమ్మాయిల ఆటో బయోగ్రఫీల వరకు అలుపు లేకుండా చర్చలు చేసుకుంటూ గడిపేసిన ఆకలిరాజ్యం రోజులు గుర్తొస్తాయి. :)

చార్మినార్ సెంటర్ దగ్గర శ్రీరాం నగర్ కెళ్ళే దారిలో బోలెడన్ని తోపుడు బళ్ళు పెట్టుకుని పళ్ళు అమ్ముతూ ఉంటారు. దాదాపు అర్ధరాత్రి దాకా వీళ్ళ సందడితో ఈ ఏరియా బిజీగానే ఉంటుంది. ఇక అక్కడినుంచి కాస్త ముందుకొచ్చి A-Z ఎంపోరియం, రాజు మెస్, మంగీలాల్ స్వీట్ షాప్ దాటుకుంటూ ట్రాఫిక్ సిగ్నల్స్ దగ్గరకొస్తే లెఫ్ట్ సైడ్ పద్మప్రియ కాంప్లెక్స్. ఇక్కడ "యతి" అని పార్లర్ కం పిజ్జా కార్నర్ ఉంది లెండి. దాని ముందు నిలబడి బాయ్ ఫ్రెండ్ ఇంకా రాలేదని విసుక్కునే అమ్మాయిలు, గర్ల్ ఫ్రెండ్ కోసం వెయిట్ చేస్తూ ఆ టైం లో అక్కడున్న అమ్మాయిలకి రేటింగ్ ఇచ్చే అబ్బాయిలు, నెయిల్ పాలిష్ కొనుక్కున్నా పార్టీ ఇచ్చేసుకునే అమాయకపు ఆడపిల్లల బ్యాచ్ లు గుంపులు గుంపులుగా దర్శనమిస్తారు.

ఇక కాస్త ముందుకెళ్తే ఆనంద్ కాంప్లెక్స్, ఈ కాంప్లెక్స్ గురించి ఆల్రెడీ సినిమా హాల్ స్ట్రీట్ గురించి చెప్పినప్పుడు చెప్పేశాను. ఇక ఈ కాంప్లెక్స్ దాటితే టూ టౌన్ బ్రిడ్జి. అదండీ మా ఊరి భానుగుడి సెంటర్. కాకినాడ కబుర్లు మొదటి రెండు భాగాలు ఇక్కడ చూడండి.

కాకినాడ కబుర్లు - మొదటి భాగం

కాకినాడ కబుర్లు - రెండవ భాగం

NEXT : ఫలపుష్ప ప్రదర్శన అనబడే మా ఊరి కుళాయి చెరువు ఎగ్జిబిషన్

కామెడీగా మన మంత్రులు, నాయకులు చెప్పే కొన్ని కామన్ స్టేట్మెంట్స్

2011-05-01T16:31:00.003+05:30

కామెడీగా మన మంత్రులు, నాయకులు చెప్పే కొన్ని కామన్ స్టేట్మెంట్స్. ఇంకో పదేళ్ళ తర్వాత కూడా ఈ స్టేట్మెంట్స్ ఇలాగే ఉంటాయని నేను హామీ ఇస్తున్నాను :)

౧. నిందితులు ఎంతటి వారైనా కఠినం గా శిక్షిస్తాం

౨. పూర్తీ వివరాలు అందిన తర్వాత స్పందిస్తాం

౩. సరైన సమయం లో సరైన నిర్ణయం తీసుకోవడం జరుగుతుంది

౪. దీనిని మేము తీవ్రంగా ఖండిస్తున్నాం

౫. ఇది కేంద్ర స్థాయిలో తీసుకోవలసిన నిర్ణయం

౬. పరిస్థితి అదుపులో ఉంది

౭. త్వరలోనే నిర్ణయం తీసుకుంటాం

౮. దేశం ఒక మహా నేతని కోల్పోయింది or ఆయన/ ఆమె మరణం ..................కు తీరని లోటు (ఇక్కడ చనిపోయిన వాళ్ళు ఏ రంగానికి చెందిన వాళ్ళయితే ఆ రంగం పేరు ఖాళీలో నింపుకోవలెను)

౯. మా ప్రభుత్వం పేదల సంక్షేమానికి కట్టుబడి ఉంది

౧౦. నా మీద వచ్చిన ఆరోపణల మీద దమ్ముంటే ఎంక్వయిరీ కమిటీ వేయించమనండి

ఉగాది పచ్చడికి సరిక్రొత్త రెసిపీ - అన్ని పేటెంట్ హక్కులూ నావే

2011-04-04T11:25:00.001+05:30

హమ్మయ్య అన్ని బ్లాగులూ చూసుకుంటూ నా బ్లాగుకి కూడా వచ్చేసారు కదా. ముందుగా మీకు ఉగాది శుభాకాంక్షలు. ఇంక మేటర్లోకి వచ్చేద్దాం.

ఎక్కడ చూసినా ఎడాపెడా చెట్లు నరికేస్తున్నారు ఇలాగే ఉంటే కొన్నాళ్ళకి వేప, మామిడి లాంటి చెట్లు కనబడవు కదా. అంచేత ఉగాది పచ్చడికి కొత్త రెసిపీ కనిపెట్టాల్సిందే. సరే మిమ్మల్ని ఇబ్బంది పెట్టడం ఎందుకు?, ఆ భారం ఏదో నా భుజాల మీదే వేసుకుందామని ఈ మహా ప్రయోగానికి శ్రీకారం చుట్టి ప్రపంచానికి ఒక వినూత్న ఆవిష్కరణ పరిచయం చేస్తున్నాను. కాస్త కిందకి స్క్రోల్ చేసి రెసిపీ చూసేయండి.

(గమనిక: ఇదిగో ముందే చెప్తున్నాను నాకు ఈ అభినందనలు, పొగడ్తలు, సన్మానాలు, నోబుల్ ప్రైజులు లాంటివి అస్సలు గిట్టవు.)

రెండు గుప్పెళ్ళ పంచదార, పావు గ్లాసు నిమ్మరసం, గుప్పెడు ఉప్పు , అరగ్లాసు మిరియాల కషాయం, అరగ్లాసు కాకరకాయ రసం గ్లాసుడు గ్రీన్ టీలో కలుపుకుని తాగితే సరిపోతుంది. (ఆరు రుచులు వచ్చేసాయి కదా). ఇహ ఉగాది పచ్చడి పరమార్ధం మీకు తెలిసి పోయినట్టే.

(అదిగో ఎవరో అక్కడ "వా.......వ్వ్" అనేస్తున్నారు. ముందే చెప్పాకదా పొగడ్తలు గట్రా వద్దు. ఈ రెసిపీ భరించలేము అనుకుంటే ఈ రోజు మీ వంతుగా కనీసం ఒక మొక్క నాటండి మరి.)

ఇండో పాక్ మ్యాచ్ లో జరిగిన మ్యాచ్ ఫిక్సింగ్ ఆధారాలు - మిస్బా ఉల్ హక్ తో బుకీ మాట్లాడిన ఈ సంబాషణలు వింటే మీకే అర్ధమవుతుంది

2011-04-01T11:32:00.004+05:30

ఇండో పాక్ మ్యాచ్ లో మ్యాచ్ ఫిక్సింగ్ జరిగింది. ఈ విషయం పాకిస్తాన్ లో ఒక న్యూస్ ఏజన్సీ బయటపెట్టింది. అదీ ఆధారాలతో. మ్యాచ్ కు ముందు మిస్బా ఉల్ హక్ తో ఒక బుకీ జరిపిన టెలిఫోన్ సంభాషణలు ఇవీ. ఇది వింటే క్లియర్ గా అర్ధమవుతుంది. మిస్బా ఉల్ హక్ కీలకమయిన ఈ మ్యాచ్ లో టెస్ట్ మ్యాచ్ కన్నా హీనంగా (అదీ ఒక పక్క వికెట్లు పడుతూ, రన్ రేట్ పెరుగుతున్నా) ఎందుకు ఆడాడో. వాళ్ళు మాట్లాడుకున్న మాటలు వినండి.

(ఆ ఆడియో టేప్ ఫైల్ లింక్ జతపరుస్తున్నాను)

http://www.dominatingseo.net/Match_Fixing_Tape_India_Pak.mp3

కాకినాడ కబుర్లు - పార్ట్ 2 - "సినిమా హాల్ స్ట్రీట్"

2011-03-25T10:27:00.004+05:30

కాకినాడ కబుర్లు మొదటి పార్ట్ లో కాకినాడ కాజా రుచి చూసారుగా. ఇప్పుడు మా ఊళ్ళో ఉన్న ఇంకో స్పెషల్ గురించి చెప్తాను. రెడీయా? స్పెషలంటే అలాంటి ఇలాంటి స్పెషల్ కాదు మరి. సినిమా స్పెషల్. తెలుగోడికి, సినిమాలకి ఉన్న సంబంధం మీకు తెలిసిందే కదా, మా ఊళ్ళో ఇంకో అడుగు ముందుకేసి ఒక వీధి మొత్తం వరుసగా సినిమా హాళ్ళు ఉంటాయన్నమాట. దాని సినిమా హాల్ స్ట్రీట్ అంటారు. అలా అని కేవలం ఆ వీధి లోనే సినిమా హాల్స్ ఉంటాయనుకున్నారు, మెయిన్ రోడ్ మీదా, మిగిలిన ఏరియాలలో కూడా కొన్ని సినిమా హాల్స్ ఉన్నాయి లెండి. వాటి గురించీ ఇప్పుడే చెప్పెసుకుందాం. ఇంక సినిమా హాల్ స్ట్రీట్ విషయానికొస్తే పండగ రోజుల్లో, శలవుల్లో ఇంటికి ఎవరైనా వస్తే జగన్నాధ పురం నుంచి మున్సిపల్ ఆఫీస్ వరకు ఉన్న సినిమా హాల్స్ లో ఏదో ఒక దాంట్లో టికెట్ దొరక్కపోదు. అదన్నమాట సంగతి. ఇప్పుడు మిమ్మల్ని మా ఊరికి మాత్రమే ప్రత్యేకమయిన సినిమా హాల్ స్ట్రీట్ టూర్ చేయించనున్నానన్నమాట. రెడీయా?

ముందు జగన్నాధపురం వంతెన దగ్గర నుంచి బయల్దేరదాం. వంతెన దాటేసారుగా ఆ ఇప్పుడు కుడి చేతి వైపు తిరగండి. పదండి ఆ రోడ్లోకి. పోలీస్ స్టేషన్, bsnl ఆఫీసు దాటేసి ఎడం చేతి వైపు కనిపించే రోడ్డు మొదట్లో ఆగండి. రోడ్డు కనిపించిందా? అద్గదీ అదే మా ఊరి సినిమా హాల్ స్ట్రీట్ అన్నమాట. ఇంకేంటి చూస్తున్నారు పదండి.

Add caption

అదిగో మొట్టమొదటిగా కుడిచేతి వైపు కనిపిస్తోందే, అదే స్వప్న థియేటర్. పెద్ద గేటు దాటుకు ముందుకి వెళ్తే లోపల గుబురుగా ఉన్న వెదురు పొద దాని చుట్టూ సిమెంట్ బెంచీలు, అక్కడ కూర్చుని బుకింగ్ కౌంటర్ ఎప్పుడు తెరుస్తారా అని చూసే జనాలు కనిపించారా? ఆల్రైట్..కుసింత ముందుకెళ్ళి ఎడం చేతి వైపు చూడండి అక్కడో థియేటర్ ఉంది. ఎక్కడుందీ అని వెతుకుతున్నారా? లోపలెక్కడో ఉంటుంది. బయట నుంచి కనబడే థియేటర్ టైపు కాదిది. బయట అందరికీ సినిమా కెల్తున్నామోచ్ అని చాటుకుని వెళ్ళే థియేటర్ కూడా కాదులెండి. ఆ థియేటర్ పేరు ప్యాలెస్. కేవలం పెద్దలకు మాత్రమే థియేటర్ అది.

చాల్చాలు. పదండి. అదిగో ఆ కుడిపక్క ఇంకో థియేటర్ ఉంది కదా అదే లక్ష్మి థియేటర్. చూసారా. పదండి ఇంకా చాలా ఉన్నాయి. ఇదిగో ఇక్కడ ఆగండి ఆ కుడిచేతి వైపు పొడుగాటి వీధిలా ఉన్న థియేటర్ కనబడిందా? అది మా కాకినాడ వాళ్ళు గర్వం గా చెప్పుకునే థియేటర్లలో ఒకటైన సత్యగౌరి. మొదట్లో మా చిన్నప్పుడు ఇక్కడ కేవలం ఇంగ్లిష్ సినిమాలే ఆడేవి. రాంబో, ఆర్మార్ ఆఫ్ ది గాడ్ లాంటి సినిమాలు ఇక్కడే చూసాం. తరవాత తెలుగు సినిమాలు కూడా మొదలెట్టాడు. అప్పుడు ఖుషీ, మాస్టర్ లాంటివి చూసామన్నమాట. అన్నట్టు ఇక్కడ బ్లాక్ టికెట్ల గొడవుండదు. ఇంక సౌండ్ సిస్టం అంటారా? కేకో కేక. మా ఊరోళ్ళుఅందరూ ముక్త కంఠం తో చెప్పే మాట "సత్య గౌరీ" వాడు మెయిన్టైన్ చేసినట్టు ఇంకెవరూ చేయలేరు అని. అంత బావుంటుంది ఈ థియేటర్. వీడి దగ్గర క్యాంటీన్ లో సేమ్య ఉప్మా, పూరి భలే ఉంటాయిలెండి. ఇంకా చాలా ఉన్నాయి పదండి పదండి.

ఆ సంత చెరువు దగ్గరకి వచ్చేసాం. ఆ నెక్స్ట్ కుడి చేతి వైపు ఒక థియేటర్ కనిపిస్తోంది కదా. ఆ థియేటర్ గురించి మీకు కుసింత చెప్పాల్లెండి. దాని పేరు మెజిస్టిక్ థియేటర్. ఇక్కడ ఒక నాటక సమాజం కూడా ఉండేది.యంగ్ మెన్స్ హ్యాపీ క్లబ్ అని. ఆ నాటక సమాజం నుంచే సినీ పరిశ్రమకు చిన్న చిన్న ఆర్టిస్ట్ లు పరిచయం అయ్యారు. అబ్బే పెద్ద పేరున్న వాళ్ళు కాదు లెండి. ఏదో ఎస్వీ రంగారావు, అంజలీదేవి లాంటి వాళ్ళన్నమాట. పదండి ఆ పక్కనే ఇంకో థియేటర్ కనిపిస్తోంది కదా అది కాస్త కొత్త థియేటర్. "మయూరి" అని. ఇంకాస్త ముందుకేల్తే "పద్మనాభ థియేటర్". రండి ఇంకాస్త ముందుకి వెళ్దాం.

ఆ ఎడం చేతి వైపు ఒక పెద్ద పెట్రోల్ బంక్ కనిపిస్తోందా? దాని ప్లేస్ లో మా చిన్నప్పుడు రెండు థియేటర్ లు ఉండేవి. క్రౌన్, విజయ్ అని. అవి మొదటి తరం థియేటర్ల కోటాలోకి వస్తాయి. అన్నట్టు ఇందాకా చూసిన మెజిస్టిక్ కూడా ఆ బాపతే. ఇంకాస్త ముందుకి వెళ్తే కుడి చేతి వైపు ఒక పెద్ద రోడ్ కనిపిస్తోందా? అది దేవి, శ్రీదేవి కాంప్లెక్స్ ఎంట్రన్స్ అన్నమాట. మొదట్లో ఈ కాంప్లెక్స్ లో దేవి, శ్రీదేవి మాత్రమే ఉండేవి, ఆ తర్వాత రుక్మిణి, పద్మ అని ఇంకో రెండు థియేటర్లు కట్టారు. మొత్తం నాలుగు థియేటర్లు ఓకే కాంప్లెక్స్ లో అన్నమాట. అన్నట్టు బ్లాక్ టికెట్లు ఈ కాంప్లెక్స్ లో దొరికినట్టుగా ఇంకెక్కడా దొరకవు. అంత పేరుంది ఈ థియేటర్లకి. పదండి పదండి ఇంకా చాలా ఉన్నాయి. ఏంటి కాళ్ళు నొప్పెడుతున్నాయా? ఆ ముందు ఉడిపి వీనస్ భవన్ లో ఒక టీ కొట్టి వెళ్దాం లెండి.

వచ్చేసాం. ఇదే మున్సిపల్ ఆఫీస్ సెంటర్. అదిగో ఆ కుడిచేతి పక్కన కనిపిస్తోంది అదే "కల్పన" థియేటర్. ఇదిగో ఇదే ఉడిపి వీనస్ భవన్. ఏంటి టీ అన్నాను కదా అని గుర్తు చేస్తున్నారా? ఒక్క నిమిషం కొద్దిగా ముందు ఇంకో మూడు థియేటర్లు ఉన్నాయి. దానితో సినిమా హాల్ స్ట్రీట్లో ఉన్న థియేటర్లు అయిపోతాయి. అవి కూడా చూసేసి మళ్ళీ ఇక్కడికి వచ్చి టీ తాగి తరవాత మెయిన్ రోడ్ లో ఉన్న సినిమా హాల్స్, మా ఊర్లో ఉన్న మిగిలిన థియేటర్ల ని చూసొద్దాం. ఓ..కే నా. పదండి.

అదిగో ఆ కుడి చేతి వైపు కనబడేదే మున్సిపల్ ఆఫీసు. ఆ రోడ్డు కనబడుతోంది చూసారా? తిన్నగా వెళ్తే సాంబమూర్తి నగర్ మీదుగా బీచ్ కి వెళ్లిపోవచ్చు. ఇంకోసారెప్పుడైనా తీసుకెళ్తాలెండి. అదిగో ఆ ఎడం చేతి వైపు చూడండి అదే "సూర్య కళా మందిర్ అనబడే సరస్వతీ గాన సభ". ఆంధ్రప్రదేశ్ లో సంగీత విద్వాంసులు, నటులు ఇలా కళాకారులందరూ ఈ వేదిక మీద ఒక్కసారైనా ప్రదర్శన ఇవ్వాలనుకుంటారు. అంత పేరుంది దీనికి. దీని గురించి మళ్ళీ ఒక సెపరేటు పోస్ట్ వేసుకుంటా. ఆ పక్కనే వెంకటేశ్వర థియేటర్ అని ఉండేది. ఇప్పుడు ఫంక్షన్ హాల్ గా మారిపోయింది అనుకోండి. దాని పక్కనే పెద్ద బిల్డింగ్ కనిపిస్తోందా? అవే చాణక్య, చంద్ర గుప్త థియేటర్లు. అదండీ సినిమా హాల్ స్ట్రీట్. ఇక్కడితో ఈ వీధిలో సినిమా హాళ్ళు అయిపోయాయి. మరి రోడ్డింకా ఉంది కదా అంటారా? తిన్నగా వెళ్తే ఆనందభారతి, కొత్తపేట మార్కెట్ దగ్గర రైల్వే గేటు, RTC కాంప్లేక్స్ వస్తాయన్నమాట. అవి దాటి కొంచం ముందుకి వెళ్లి ఎడం చేతి వైపు తిరిగితే భానుగుడి సెంటర్లో కలుస్తారు. ముందు ఉడిపి వీనస్ భవన్ లో టీ తాగి అక్కడికి వెళ్దాం.

ఆ... టీ తాగడం అయిపోయిందా? పదండి పదండి. ఇందాక చెప్పిన రూట్లో భానుగుడి సెంటర్ కి వెళ్ళిపోదాం.

హమ్మయ్య, ఇదే భానుగుడి సెంటర్. ఈ కుడి చేతి వైపు చూసారుగా. ఇదే పద్మప్రియ, శ్రీప్రియ థియేటర్ల కాంప్లెక్స్. బాబూ ఆ కిందున్న "యతి" కేసి చూడకండి. అక్కడి కెళ్తే ఓ పట్టాన బయటకి రారు. పోన్లెండి ఎవరికయినా ఆకలేస్తే వెళ్లి ఓ పిజ్జాయో ఏదో తినేసి తొందరగా వచ్చేయండి. ఇందాక టీ తాగని వాళ్లెవరైనా ఉంటే ఆ ఎదురుగా సిగ్నల్స్ దగ్గర కనిపిస్తోందే అదే "చార్మినార్ టీ సెంటర్" అక్కడికెళ్ళి టీ తాగేసి వచ్చేయండి. అన్నట్టు వాడి దగ్గర స్పెషల్ బాదం టీ ఉంటుంది ట్రై చేయండి. ఆ సెంటర్ మొత్తం చూసేయకండి. అక్కడికి మళ్ళీ ఇంకో పోస్ట్ లో తీసుకెళ్తా. తొందరగా రావాలండీ. జిడ్డు చేయకూడదు.

పద్మప్రియ కాంప్లెక్స్

రెడీయా? అందరూ వచ్చేశారా? పదండి ఇక్కడనుంచీ మనం టూ టౌన్ వంతెన మీదుగా మెయిన్ రోడ్ కి వెళ్తాం అన్నమాట.

అదిగో ఆ ఎడం చేతి వైపు కనిపిస్తోంది కదా అదే ఆనంద్ కాంప్లెక్స్. కాకినాడలో ముప్పాతిక మంది కాలేజి స్టూడెంట్స్ ఆస్థాన థియేటర్ కాంప్లెక్స్ ఇది. లోపల ఆనంద్, అంజని, గీత్, సంగీత్ అని నాల్గు థియేటర్లు ఉన్నాయి. ఇక్కడ ఆలూ బోండా సైజు పకోడీ, ఐస్ క్రీం తింటే నాసామి రంగా. ఆ టేస్టే వేరు. ఇక్కడనుంచీ అదిగో ఆ ఓవర్ బ్రిడ్జి కనబడుతోంది కదా దాని మీదుగా వెళ్తే టూ టౌన్ సెంటర్ కి వెళ్ళిపోతాం. పదండి.

ఆనంద్ కాంప్లెక్స్ (బయట నుంచి)

ఆనంద్ కాంప్లెక్స్ (ఆనంద్ థియేటర్ ఎంట్రన్సు)

గీత సంగీత్ థియేటర్లు

మెయిన్ రోడ్ కి వచ్చేసాం. అదిగో అది విజయలక్ష్మి హాస్పిటల్. కొంచం ముందుకి వెళ్తే ఆ ఎడం చేతి వైపు కనిపించేదే టౌన్ హాల్ దాన్ని దాటేస్తే నెక్స్ట్ సెంటర్లో హెడ్ పోస్ట్ ఆఫీసు. ఇక్కడ ఓ సారి ఆగి అల్లదిగో ఆ కుడిచేతి వైపు చూడండి అది తిరుమల థియేటర్. ఈ పోస్ట్ ఆఫీస్ పక్క వీధిలో వెళ్ళిపోతే మళ్ళీ దేవి శ్రీదేవి కాంప్లెక్స్ దగ్గరికి వెళ్లి పోతారన్నమాట. అవండీ మెయిన్ థియేటర్లు.

ఇవి కాక జగన్నాధపురం లో చంద్రిక, తూరంగి సూర్య మహల్ (ఇప్పుడు రాఘవేంద్ర అని పేరు మార్చినట్టు ఉన్నారు), విద్యుత్ నగర్ కమల్ - వీర్ (ఇవి రెండు థియేటర్లు), వాకలపూడి సూర్య మహల్ ఇవీ ఉన్నాయి.

కమల్ వీర్ థియేటర్

అదండీ. మొత్తం మీద మా కాకినాడలో సినిమా హాల్స్ అన్నీ చూసేసారు కదా. నెక్స్ట్ టైం మా ఊరొస్తే ఏ సినిమా హాల్ ఎక్కడుందో ఇప్పుడు మీకు తెలిసిపోయింది కాబట్టి ఎవరినీ అడగక్కర్లేకుండా వెళ్లి పోవచ్చన్నమాట.

(NEXT : భానుగుడి సెంటర్)

వినాయకుడు మూర్ఛపోయాడు

2011-03-11T13:19:00.008+05:30

ఎక్కడనుంచో అదివో అల్లదివో పాట లీలగా వినబడుతుంటే వినాయకుడికి మెలకువ వచ్చింది. ఎవడబ్బా ఈ దుర్వాసనా భరిత కాసార సాగర మధ్యమున వేంకటేశ్వరుని భజిస్తున్నది అంటూ సగం కరిగి, సగం విరిగిన చేతిని సర్దుకుంటూ మెల్లగా తల తిప్పి చూసాడు. నడుం విరిగినా నారాయణ కీర్తన మానని అన్నమయ్య అంతబాధలోనూ కీర్తన ఆలపిస్తున్నాడని గుర్తించి, అంతలోనే అతను ఇక్కడికి ఎలా వచ్చాడు? కొంపతీసి వినాయక నిమజ్జనం లానే ఈ హైదరాబాదీలు అన్నమయ్య చవితి చేసి అన్నమయ్య విగ్రహాలని కూడా నిమజ్జనం చేస్తున్నారా అని ఖంగారు పడ్డాడు. కానీ ఒకే విగ్రహం ఉండటం తో కాస్త స్తిమిత పడి "ఏం నాయనా అన్నమయ్యా? ఇలా వచ్చావు?" అని ప్రేమగా అడిగాడు. "రాలేదు స్వామీ తోసేసారు " అన్నాడు అన్నమయ్య ఒక పక్క బాధ భరిస్తూ. "తప్పు నాయన తోసేసారు అనకూడదు, దీనిని నిమజ్జనం అంటారు. నీకు కొత్తేమో కానీ నాకిది మామూలే" అన్నాడు వినాయకుడు. "భక్తితో ముంచితే నిమజ్జనం అంటారు, ద్వేషంతో ముంచితే తోసేసారు అంటారు, అన్నమయ్య వారు వాడిన పదం బాషా పరంగా సరియినదే స్వామీ" అని ఇంకో గొంతు వినగానే వినాయకుడికి చిర్రెత్తుకొచ్చింది.

ఎవడ్రా నాకే బాషా సూత్రాలు నేర్పిస్తున్నాడు. అంత గొప్ప పండితుడా? అనుకుంటూ తలతిప్పి చూస్తే విరిగిన ఘంటపు ముక్క వెతుక్కుంటూ ఒళ్ళంతా శిధిలమయిన ఎర్రాప్రగడ కనిపించాడు. వార్నీ నువ్వు కూడానా? "ఏమిది సాహితీ సరస్వతీ మూర్తులన్నీ ఇలా కట్టకట్టుకుని సాగరాన వచ్చి పడ్డాయి? ఇక్కడ చూస్తే నాకే దిక్కు లేదు, పోనీ నేనేమయినా మహారాజునా? చక్రవర్తినా వీళ్ళని పోషించడానికి, మొదటికే మా తండ్రి ఆదిభిక్షువు ఇంకా వీళ్ళకి నేనేం చేయగలను" అని పక్కనున్న ఎలకతో అనగానే అది కిసుక్కున నవ్వి ఆ సంగతి వీళ్ళని తోసిన వాళ్లకి తెలియదా స్వామీ, తెలుగు భాషకి ఇంత ఉన్నతిని కల్పించిన వీరందరినీ దగ్గరుండి చూసుకోడానికి అదిగో ఆంధ్ర భోజుడిని కూడా అమాంతం ఎత్తి ఇక్కడ పడేసారు. అటు చూడండి అని చూపించగానే అక్కడ రెండు కాళ్ళు విరిగి ఒక పక్క కూలబడ్డ కృష్ణ దేవరాయలు మీసం దువ్వుకుంటూ కనిపించాడు. వినాయకుడిని చూసి నీరసంగానే నమస్కరించాడు. భళిరా నరోత్తమా నీవేల ఇటకు వచ్చితివి, ఇదేమీ హంపీ సరోవరం కాదే, ఈ మురుగు నీటిలో జలకాలాడవలేనన్న కోరిక నీకెలా కలిగినదయ్యా?" అన్న వినాయకుడి ప్రశ్నకి రాయలు జవాబిచ్చేనంతలోనే వినాయకుడి ఎలక "ప్రభూ బాగా ఆకలిగా ఉంది కాస్త ఏదైనా తిని మాట్లాడుకుందాం" అనగానే వినాయకుడు "అయితే ఆ పక్కకెళ్ళి తినేసోచ్చేయి. మేము ఈ లోగా ఇక్కడ ఏదో కతికామనిపిస్తాం" అన్నాడు. "వీల్లేదు ఎలకైనా, ఏనుగైనా, ప్రభువైనా, బంటయినా అంతా ఒకే చోట కూర్చుని చాపకూడు తినాలి. ఈ ప్రపంచం లో అంతా సమానమే. ఏం అన్నమయ్య స్వామీ "బ్రహ్మమొక్కడే" అన్న మీరయినా చెప్పరేమి?" అని వినబడగానే విరిగిన తొండం సర్దుకుని వినాయకుడు ఆ మాటలు వచ్చిన వైపు తలతిప్పి చూసాడు" అక్కడ ఆజానుబాహుడిలా నిలబడి శరీరం చిద్రమయినా మీసం మెలేస్తూ కనిపించిన వ్యక్తిని చూసి "ఎవరు నాయనా నీవు? సమానత్వం గురించి అంత ఆవేశ పడుతున్నావు?" అన్న వినాయకుడి ప్రశ్నకి "నన్ను బ్రహ్మనాయుడంటారు, మాది పలనాటి సీమ" అని జవాబిచ్చాడు బ్రహ్మనాయుడు. "నీవేమి ఇటుల వచ్చితివి విహారయాత్రకా?" అన్న వినాయకుడి ప్రశ్నకి అంత సేపూ ఓపిగ్గా వింటున్న ఎలక ఇంక ఆగలేక "స్వామీ మీకు ఈ మురికి మూసీ జల ప్రభావముతో మతి తప్పినట్టు ఉంది, తోసేసారు బాబో అని వాళ్ళు చెప్తుంటే మళ్ళీ అదే ప్రశ్న. ఒక పక్క ఆకలితో చస్తుంటే" అని విసుక్కుంది. "మూషికా మూర్ఖంగా మాట్లాడకు వీరందరూ మహనీయులే కదా, ఈ తెలుగు జాతికి ప్రాతః స్మరణీయులే కదా మరి ఆ మాత్రపు ఇంగితము, మర్యాద లేకుండా వీరిని ఈ సాగరమున పడేసే దుర్మదాంధులేవరుంటారు? అంతటి ఉన్మత్తులు, ఉన్మాదులు ఈ ప్రాంతమున కలరా? " అనగానే అప్పటిదాకా వీళ్ళ గోలంతా వింటున్న బుద్ధుడు నీళ్ళలోకి తొంగి చూసి "పిచ్చి వినాయకా ఈ ప్రాంతం లో అంతటా ఉన్మత్తులు, ఉన్మాదులే కలరు, లోపలుండి నీకు తెలియట్లేదు కానీ రోజూ నేను చూడలేక చూడలేక చూస్తున్నా ఈ ముదిరిన ప్రాంతీయ వాదాన్ని, ఇప్పుడు వీళ్ళని ఈ మురికి కూపం లో పడేసింది కూడా వీళ్ళంతా ఆంధ్ర ప్రాంతానికి చెందిన వాళ్ళనే కారణం తోనే. కొత్తగా వచ్చిన వాళ్ళు, వాళ్ళనెందుకు ఇబ్బంది పెడతావు, ఇంకా కాలూ, చెయ్యీ కూడదీసుకోడానికి కొంచం సమయం పడుతుంది. మనకంటే అలవాటు అయిపోయింది కానీ ఈ కంపు వాళ్లకి కొత్త." అన్నాడు.

బుద్ధుడి మాటలు అర్ధం కాని శ్రీకృష్ణ దేవరాయలు అయోమయంగా తన పక్కనే ఉన్న ఎలకతో "బుద్ధదేవుడికి కూడా బుద్ధి నశించిందా? వాళ్ళంటే ఆంధ్ర ప్రాంతం వాళ్ళు సరే, మాది కన్నడ సీమ. విజయనగర సామ్రాజ్య తేజో విరాజులం మమ్మల్ని పట్టుకుని ఆంధ్రుడు అంటాడేమిటి? అయినా నా రాజ్యం లో ఆంధ్ర ప్రాంతం కూడా ఉందనుకో కానీ నన్ను కన్నడ వాడిగానే జనాలు గుర్తిస్తారు. హంపీ కన్నడ దేశం లో ఉందని ఆయనకి తెలియదా? " అనగానే ఎలక్కి చిర్రెతుకోచ్చింది "కాస్త మూసుకుంటారా? అయితే మీకు ఆంధ్ర అను పదము తో సంబంధము లేదంటారు? తమ బిరుదేమి మహాశయా?" అని వ్యంగం గా ప్రశ్నించింది. పాపం ఆ వ్యంగం అర్ధం చేసుకునే స్థితిలో లేని రాయలు మీసం దువ్వుకుంటూ "ఆంధ్ర భోజులంటారు మమ్మల్ని" అన్నాడు. "ఆ ముక్కొక్కటి చాలు వాళ్లకి మిమ్మల్ని మూసీలో ముంచడానికి. తొక్కలో అనుమానాలు మీరూను, "తెలుగు వల్లభుండ" అని మీసాలు మేలేస్కోడం కాదు "తెలంగాణా బాధితుండ" అని ఏడవాలి తమరు" అని కసిరింది.

ఇదంతా చూసిన వినాయకుడికి ఆవేశం కట్టలు తెంచుకుంది. లయకారుడైన తండ్రిని తలచుకున్నాడు. "తండ్రీ లింగాకారుడవే! నీ పేరుతో ఏర్పడిన ఈ త్రిలింగ దేశం లో ఆవేశ కావేశాలను అణచలేవా? " అని ఆవేదనతో ప్రార్ధించాడు. ఇంతలో డుబుంగ్ అని శబ్దం వినిపించింది. అంతా తలతిప్పి సాగర గర్భం లో లింగడు అవతరించాడు అనుకుని అటువైపు చూసారు. కొట్టుకుపోయిన మోకాళ్ళు కూడదీసుకుని పంచె సర్దుకుంటూ ఒకాయన కనిపించాడు. ఆయన వీళ్ళకేసి తిరిగి, అందరినీ గుర్తుపట్టి వినయంగా నమస్కరించాడు. "అయ్యా నన్ను వీరేశ లింగం అంటారు" అన్నాడు. ఆ మాట వినగానే వినాయకుడు మూర్చపోయాడు.

(ఇంకా ఉంది)

ఆవేశం తో చెప్పినదానికి, కాస్త హాస్యం, వ్యంగ్యం మేళవించి చెప్పినదానికీ తేడా ఉంటుంది అనిపించింది.

నిన్నటి ఘటనని సమర్ధించే వారు ఎవరు దీనిని చదివి నవ్వుకున్నా ఫరవాలేదు కానీ ఎక్కడో మనసు మూలల్లో ఒక్కసారయినా ఇంతటి మహానీయులనా అవమానించడాన్ని మనం సమర్దిస్తున్నాం అనుకుంటే చాలు అన్న ఉద్దేశ్యం తో రాసినదే తప్ప మరో తలపు లేదు. ఇది ఎవరికయినా బాధ కలిగిస్తే క్షంతవ్యుడను.

(అయినా బాధలకి తలచుకుని వగచే కన్నా హాస్యపు తొడుగు వేసేసి మనసు పొరల్లోకి తోసేయడం మంచిదని
మా(మన) ముళ్ళపూడి వారు కోతికొమ్మచ్చి సాక్షిగా సెలవిచ్చారుగా. )

ఇంతకు మించి ఏమీ చెప్పలేను :(

2011-03-11T00:20:00.003+05:30

ఈ రోజు ట్యాంక్ బండ్ పై జరిగిన సంఘటన చూసిన వెంటనే ఆవేశం, ఆక్రోశం కలగలిసి రాసిన పోస్ట్ ఈ క్రింది బ్లాగర్ కూడా అదే ఆలోచనతో అప్పటికే పోస్ట్ పెట్టడంతో అందులో తోలి కామెంట్ గా పోస్ట్ చేశా. http://manogatam.blogspot.com/2011/03/blog-post.html . ఆ స్పందన మీకోసం మళ్ళీ ఇక్కడ కూడా ఇస్తున్నాను.

తలకెక్కిన ఉన్మాదం - ఇదా గాంధేయవాదం?

మిలియన్ మార్చ్ పేరుతో ట్యాంక్ బండ్ పై విధ్వంసం.
చేతులు కట్టుకుని చూస్తోంది చేవ లేని ప్రభుత్వం
ఏ పార్టీ వాడని ఎర్రాప్రగడని కూల్చారు?
ఏ ప్రాంతం వాడని క్రిష్ణదేవరాయుని నీట ముంచారు?
మాట్లాడితే మా సంస్కృతీ మా సంస్కృతి అనే కే.సి,యారూ
ఈ ఉన్మాదమే మీ సంస్కృతా చెప్పండి సారూ?
ఇదేనా మీరు చెప్పే గాంధేయ వాదం
కాదు కాదు ఇది అచ్చమైన కేసియారీయం
స్వచ్చమైన తెలుగులో చెప్తే స్వార్ధ రాజకీయం

(ట్యాంక్ బండ్ మీద తెలంగాణా వాదుల చేతిలో ఘోర పరాభవానికి గురయిన తెలుగు జాతి మహనీయులకు క్షమార్పణలు చెబుతూ)

గమనిక: ఇప్పటి వరకు నేను నా బ్లాగులో "తెలబాన్లు" అనే పదాన్ని ఖండించాను. సాటి తెలుగు వారిని తాలిబాన్లతో పోల్చడం మూర్ఖత్వం అని వాదించాను. కానీ ఇప్పుడు ట్యాంక్ బండ్ మీద ధ్వంసమైన విగ్రహాలలో నాకు ఆఫ్ఘనిస్తాన్ లో తాలిబాన్లు ధ్వంసం చేసిన బుద్ధ విగ్రహాలు కనిపిస్తున్నాయి.కానీ ఉన్మాదంలో వీరు వారినే మించి పోయి తమ తెలుగు జాతి మహనీయుల విగ్రహాలనే కూల్చారంటే వీళ్ళని అలాగే అనాలనిపిస్తోంది. ఆ పదం కూడా తక్కువనిపిస్తోంది.

ప్రస్తుతం చానెళ్ళలో చూపిస్తున్న విరిగిన విగ్రహాలు, తగలబడుతున్న పోలీసు జీపులు, అద్దాలు పగిలిన బిల్డింగులు చూస్తుంటే ఈ పాట గుర్తొచ్చింది.

కాకినాడ కబుర్లు - కాకినాడంటే ముందుగా గుర్తొచ్చేది.

2011-03-07T16:27:00.000+05:30

ఆలో ఆలో ఆలో .....వచ్చేసారా? అద్గదీ సెబాసు. అబ్బే ఏం లేదండీ జస్ట్ నిన్న mhsgreamspet స్కూల్ పిల్లల (స్కూల్ జ్ఞాపకాలను తాజాగా ఉంచుకోడానికి పూర్వ విద్యార్ధులు ప్రారంభించుకున్న బ్లాగ్ ఇది. భలే ఇన్స్పైరింగ్ ఉందిలెండి ఆ ఆలోచన) బ్లాగులో " సుబ్బయ్య హోటల్ @ కాకినాడ… “రుచులు” చూడ తరమా?" అన్నపోస్ట్ చూడగానే మనసు విపరీతం గా ఎమోషనల్ అయిపోయింది. ఎందుకా? అదేం ప్రశ్నండీ.......? సొంతూరి సంగతులింటే మీకు మాత్రం ఆ మాత్రం ఫీలింగ్ ఉండదా ఏంటి? కాకినాడ లో పుట్టి పెరిగిన నాకు ఒక్క సారి ఆ పోస్ట్ చూడగానే ట్రియ్యుం ట్రియ్యుం అనుకుంటూ ఫ్లాష్ బ్యాక్ లోకి వెళ్ళిపోయి మనసులోనే మొత్తం కాకినాడంతా తెగ తిరిగేసి వచ్చాను. ఎప్పటినుంచో కాకినాడ మీద పోస్ట్ రాద్దాం అనుకుంటూ బద్ధకిస్తున్ననేను (ఈ ఆలోచనకు కారణం మన సాటి బ్లాగర్ తృష్ణ గారి అన్నయ్య . కాబట్టి ఈ సీరియల్ కబుర్లలో మొదటి పోస్ట్ ఆయనకే అంకితం.) ఇంక లాభం లేదు మనూరి విశేషాలు మొత్తం బ్లాగ్ప్రపంచం అంతా డప్పు కొట్టి చెప్పెయాల్సిందే అని తీవ్ర నిర్ణయం తీసేసుకున్నా. అంచేత మా ఊళ్ళో ఏరియాలు, ప్రత్యేకతలు, చూడదగ్గ ప్రదేశాలు ఓ సారి నా కళ్ళతో మీకు చూపించేద్దామని డిసైడ్ అయిపోయా. రెడీయా?

ఇదిగో ఇది చదువుతున్న కాకినాడ వాళ్ళు ఎవరైనా ఉంటే అమాంతం ఎమోషన్ ఫీలయిపోయి కళ్ళమ్మట నీళ్ళు తెచ్చేసుకుని నా జన్మ భూమి ..భూమి..భూమి (ఈ రెండు భూమి లకి రీసౌండ్ ఎఫెక్ట్ అన్నమాట) అని ఓ సాంగేసుకొని తరించేయండి. ఇంక బయటి వూరి వాళ్ళయితే "మీ జన్మ భూమి....భూమి...భూమి" అని మా కాకినాడ వాళ్ళ గురించి ఓ సాంగేసుకోండి. కాకినాడ అనగానే మీకు వెంటనే గుర్తోచ్చేదేంటి?.....కరేస్టు కాజా అన్నమాట. నిజానికి మీరందరూ దాన్ని కాకినాడ కాజా అంటారు గానీ మా కాకినాడ వాళ్ళం మాత్రం దాన్ని కోటయ్య కాజా అంటామన్నమాట. ఈ కోటయ్య ఎవరంటారా? నూట పదకొండేళ్ళ క్రితం 1900 లొ ఈ కాజా రెసిపీని కనిపెట్టిన పాక శాస్త్రవేత్త. నిజానికి చాలామంది తాపేశ్వరం మడత కాజాకి, కాకినాడ కాజాకి విపరీతం గా కన్ఫ్యూజ్ అయిపోతారు. దాని టేస్ట్ దానిదే, దీని టేస్ట్ దీనిదే. రెండిటికీ ఉన్న ఒకే ఒక్క పోలికేంటంటే రెండూ తూగోజీవే. (రెండూ స్వీట్లే కదా అని రెండో పోలిక చెప్పమాకండి...మీకేసి నేను దూరదర్శన్ ని చూసినట్టు చూడాల్సోస్తుంది).

ఇంక విషయానికొస్తే కాకినాడ వచ్చిన వాళ్ళు ఎవరైనా కాకినాడ కాజా, సుబ్బయ్య హోటల్ భోజనం రుచి (దీని గురించి పైన లింక్ ఇచ్చా చూడండి...ఆ పోస్ట్, అందులో కామెంట్లు చూస్తే మీకు వెంటనే ఆకలేస్తుందని మాత్రం గ్యారెంటీగా చెప్పగలను) చూడలేదంటే వాళ్ళు వచ్చినా రానట్టే. మనం కాజా గురించి మాట్లాడుకుంటున్నాం కాబట్టి దాని మేటర్కొచ్చేద్దాం. కాకినాడ మెయిన్ రోడ్ లో మసీద్ సెంటర్ దగ్గర ఉంది కోటయ్య స్వీట్ స్టాల్. ఇదే కాకినాడ కాజా బర్త్ ప్లేస్ అన్నమాట. ఆ తర్వాత కోటయ్య గారి వారసులలో కుసింత డిఫరెన్సులు వచ్చి ఈ మధ్యే అదే ఊళ్ళో రెండు మూడు చోట్లకి విస్తరించారు. అయితే టేస్ట్ లో మాత్రం తేడా ఉండదండోయ్. కానీ అలవాటయిపోయిన ప్లేసు కాబట్టి మా ఊరోళ్ళు మాత్రం మేగ్జిమం పాత షాప్ కే వెళ్తాం. ఇక్కడ కాజా ఒక్కటే కాదు పూతరేకులు, బూందీ, చక్కిలాలు, బందరు లడ్డూ (దీన్నే తొక్కుడు లడ్డూ అని కూడా అంటాం) ఇలా బోల్డన్ని ఊరిస్తాయి, అయితే తిరుపతి లో ఎన్ని గుళ్ళున్నా మెయిన్ గుడి గురించే చెప్పుకున్నట్టు ఇక్కడా అంతే. (ఈ పోలికేంట్రా అనుకుంటున్నారా? ఏమో ఇంతకు మించి తట్టలేదు అడ్జస్ట్ అయిపోండి)

పండగకి సొంతూరోచ్చిన కాకినాడ వాళ్ళయినా, పనిమీద వచ్చిన బయట ఊరి వాళ్ళయినా దీని రుచి చూడకుండా, తమతో పాటూ ఒకటో రెండో కేజీలు తీసుకెళ్ళకుండా ఉండరు. సినేమా స్టార్లయినా, రాజకీయ నాయకులైనా, మహా మహా గోప్పోల్లెవరైనా దీని రుచికి దాసోహమనాల్సిందే. ఎవరైనా కాకినాడ వెళ్తున్నాం అంటే పక్కింటి వాళ్ళో, ఆఫీసులో కోలీగ్సో, ఆఫీసులో బాసాసురుడో " వచ్చేటప్పుడు కాజా తేవడం మర్చిపోకు" అనేది మాత్రం ఖచ్చితం గా అంటారు. ఎవర్నయినా కాకా పట్టాలన్నా కేజీ కాజా మంత్రం జపిస్తే చాలు.

క్యాప్సూల్ లా ఉంది లోపల తీయని పాకంతో ఉండే ఈ కాజా తినడం అంత వీజీ కాదు. టెక్నిక్ తెలియకుండా తింటే బట్టలన్నీ తీయని పాకంతో పునీతమవుతాయి. (అంటే ఈ టెక్నిక్ కాకినాడ వాళ్లకి మాత్రం పుట్టుకతో వచ్చేస్తుంది లెండి :) ). గోళీ సోడా తాగడం లాగే (దీని గురించి అప్పుడెప్పుడో ఓ పోస్టేసుకున్నాలెండి) ఈ కాజా కూడా టెక్నిక్ తెలిస్తే పాకం కారకుండా తినచ్చు. (అదెలాగో చెప్పవా అంటారా? దీనికి క్రాష్ కోర్సులు, డిస్టెన్స్ ఎడ్యుకేషన్ కోర్సులు ఏమీ లేవు. ఎవరికీ వాళ్ళు అనుభవం మీద తెల్సుకోవాల్సిందే. కాదూ కూడదు చెప్పే తీరాలి అని మొహమాట పెడితే మాత్రం మా కాకినాడ బ్లాగర్ల జెఎసి లో సమావేశమై మీ అభ్యర్ధన పరిశీలించి, తీవ్రంగా చర్చించి ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నాక చెప్తాం). మా ఊళ్ళో ఇదొక్కటే కాదండోయ్ బాలాజీ చెరువు టాక్సీ స్టాండ్ దగ్గర, రామారావు పేట మూడు లైట్ల జంక్షన్, గాంధీనగర్ గాంధీ బొమ్మ, పార్క్ ముందు ఉండే బజ్జీల బళ్ళు అక్కడ దొరికే బజ్జీలు, బఠానీ, మిక్చర్, పి.కే.పి ఇలా తలచుకుంటే నోరూరే టేస్ట్ లు బోల్డన్ని ఉన్నాయి. గాంధీ నగర్ అయ్యర్ హోటల్లో వేడి వేడి పెసరట్టు తిని, ఫిల్టర్ కాఫీ తాగితే ఉంటుందీ.....మహాప్రభో అమృతం ఆఫ్ట్రాల్ అనిపించేస్తుందంటే నమ్మండి.

అదండీ సంగతి.

(NEXT: కాకినాడ కబుర్లు - సినిమా హాల్ స్ట్రీట్)
నేను బ్లాగాల్సింది చాలా ఉంది. మీరు కామెంటాల్సింది ఇంకా ఉంది.

నాతో పాటు అదే రోజు పుట్టిన వాళ్ళు .......ఉంటే స్పందించండి

2011-03-02T22:14:00.002+05:30

ఈ పోస్ట్ నేను గత సంవత్సరం పోస్ట్ చేశా. నిరాశే మిగిలింది. సరే ఈ ఏడాదిలో ఎంతో మంది కొత్త బ్లాగర్లు వచ్చి ఉంటారు. వాళ్ళలో ఒక్కరైనా ఉండకపోరా అన్న చిన్న ఆశతో మళ్ళీ పోస్ట్ చేస్తున్నా.

నేను 1977 మార్చి 14 న కాకినాడలో పుట్టాను. నాకో చిన్న కోరిక ..... నాలాగే అదేసంవత్సరం, అదే రోజు పుట్టినవాళ్ళని (అంటే బర్త్ డే మేట్స్ అన్నమాట) ఎప్పటికయినా కలుసుకోవాలని. ఖచ్చితం గా అదే రోజు చాలా మంది ..అందులో కొంతమందయినా తెలుగు వాళ్ళు పుట్టి ఉంటారు...అందులో మావూరి వాళ్ళు ఉన్నాలేకపోయినా ..కనీసం ఇప్పుడు హైదరాబాద్ లో ఉంటున్న వాళ్ళు కొంతమందయినా ఉంటారు. వాళ్ళలో ఒక్కరికయినా బ్లాగింగ్ అలవాటు ఉండదా అన్న ఆశతో ఈ పోస్ట్ చేస్తున్నా. ఉంటే కనుక రిప్లై ఇవ్వండి. మనందరం కలిసి బర్త్ డే సెలెబ్రేట్ చేసుకుందాం :). ఎంత కాదనుకున్నా ఒకే రోజు ఈ భూమ్మీదకొచ్చాం కదా!

చిత్తశుద్ధి లేని శివపూజలేలరా?

2011-03-02T13:29:00.001+05:30

ఈ రోజు పేపర్లో శివరాత్రి స్పెషల్ షోలు ఆడే థియేటర్ల లిస్టు ఇచ్చాడు. ఎంత భక్తీ రస చిత్రాలో మగధీర, రోబో, సింహ, అదుర్స్, కిక్, దిల్ తో బచ్చా హై జీ, దబాంగ్, గోల్ మాల్ ఇలా అన్నీ చక్కని భక్తీ రస చిత్రాలే. అసలు ఇలా కష్టపడి సెకండ్ షో తర్వాత వేసే స్పెషల్ షోలలో బలవంతం గా నిద్ర ఆపుకునే ప్రయత్నాలు చేయడమే శివరాత్రి జాగరణా? ఇంకొన్నాళ్ళు పోతే పబ్బుల్లో కూడా శివరాత్రి స్పెషల్ నైట్స్ కూడా స్టార్ట్ చేస్తారేమో. టైం చూసుకుంటూ ఇంకో రెండు మూడు గంటలుంటే తెల్లారిపోతుంది, రేపు ఆఫీసుకు సెలవు పెట్టి హేపీగా నిద్రోవచ్చు అనుకుని శివరాత్రి జాగారం చేయడం అవసరమా? నువ్వేం చేస్తావో నాకు తెలియదు ఎలాగైనా నిద్ర మానుకుని మేల్కొంటే నిన్ను అనుగ్రహించేస్తాను అని ఆ శివుడు చెప్పాడా?. ఇక శివరాత్రి ఉపవాసాల విషయానికొస్తే సాయంత్రం ఎప్పుడవుతుందా? రాత్రికి ఏమేం చేసుకుని తినాలా? అనుకుంటూ ఉపవాసాలు చేయడం ఎందుకు? చివరికి చిన్నపిల్లల్ని కూడా నోర్మూసుకు కూర్చోండి, ఆకలి అంటే కళ్ళు పోతాయి, శివరాత్రి ఉపవాసం చేస్తే పుణ్యం అని బలవంతం గా పస్తులు ఉంచేస్తారు. మనలో ఉన్న శివుడి ఆకలి కేకలు వింటూ గుడిలో ఉన్న శివుడ్ని పూజించడం ఏం భక్తో?. ఇలాంటివన్నీ చూసే వేమన చెప్పాడేమో "చిత్తశుద్ధి లేని శివపూజలేలరా?" అని. అంతగా శివుని మీద నిజంగా భక్తి ఉంటే అర క్షణం పాటు మనసారా "ఈశ్వరా" అనుకున్నా చాలు . నాకు తెలిసి శివుడంత అల్ప సంతోషి లేడు. ఖచ్చితంగా అనుగ్రహిస్తాడు.

నాకిష్టమైన ఎమ్మెస్ గారి గొంతులో శివపంచాక్షరీ సోత్రం

బాలమురళీ కృష్ణ గారు పాడిన ఈ తత్వమంటే కూడా నాకు చాలా ఇష్టం. అదీ వినండి

Yemi_Sethura_Linga...

ముళ్ళపూడి వెంకటరమణకు శతోపమాన నివాళి

2011-02-27T14:45:00.005+05:30

ముళ్ళపూడి వెంకట రమణ రాతలలో సొగసేంటంటే ఒక్క మాటలో ఏం చెప్తాం? ఎలా చెప్తాం?. అందుకే ఆయనకి నివాళిగా తన శైలి ఎలాంటిదో చెప్పడానికి ఉపమానాలను ఎంచుకోవాలని అనుకున్నా. ఐదో పదో ఉపమానాలు అనుకుని మొదలెట్టిన నేను "వందే" రమణా అనుకుంటూ ముగించాను. :)

నిజానికి ఇది ఆయన మార్కు హాస్యం తోనే రాద్దామనుకున్నప్పటికీ భక్తివలనో, గౌరవం వలనో అంతటి సాహసం చేయలేక ఆరుద్ర ముద్ర, అక్కడక్కడ జరుక్ శాస్త్రి చమక్కు స్ఫూర్తిగాను జోడిస్తూ రాశాను. చదివి ఎలా ఉందో చెప్పండి. (మరీ పొయిటిక్ అయిపోతోందేమో అనుకున్నప్పుడల్లా కుసింత కామెడీ వాడుకున్నాను. సాధ్యమయినంత వరకూ ఏ రెండు పోలికలకూ సంబంధం ఉండకూడదని భావించి రాశాను. తప్పులుంటే మన్నించండి)

మన రమణ శైలి

తేనెలొలుకు తేట తెలుగు పద్యమంటిది
మధువులూరు మధురమైన వాద్యమంటిది

కృష్ణ శాస్త్రి కవిత లోని భావమంటిది
కొమ్మ మీది కోయిలమ్మ రావమంటిది

అమ్మ పాడు కమ్మనైన జోల వంటిది
అద్భుతాల నల్లనయ్య లీల వంటిది

నిండుపున్నమేళ చందమామ వంటిది
నిలువెల్లా తడిపేసే ప్రేమ వంటిది

కడలిలోన ఎగసిపడే అలల వంటిది
కలకాలం గుర్తుండే కలల వంటిది

పసిపాపల బోసినవ్వు సొంపు వంటిది
బాపు గారి బొమ్మ నడుము వంపు వంటిది

వేడి వేడి మొక్కజొన్న పొత్తు వంటిది
మహా వృక్ష మూలమైన విత్తు వంటిది

వాటంగా దోచుకున్న ముద్దు వంటిది
వద్దంటూ చెరిపేసే హద్దు వంటిది

గర్భగుడిన కాంతులీను దీపమంటిది
అమ్మ మీద పసిపాపడి కోపమంటిది

తిరుగులేని శ్రీరాముని బాణమంటిది
కిట్టమూర్తి కమ్మనైన వేణువంటిది

కొత్తావకాయలోని ఘాటు వంటిది
బుడుగ్గాడు చెప్పే ప్రైవేటు వంటిది

తొలకరిలో భువిని తాకు చినుకు వంటిది
అలసినపుడు అమ్మఒడిన కునుకు వంటిది

చలికాలపు గోర్వెచ్చని ఎండవంటిది
తొలిసారిగ లయతప్పిన గుండెవంటిది

పచ్చదనం పరుచుకున్న పంట వంటిది
వెచ్చదనపు సెగల భోగి మంట వంటిది

శోభనం గదికున్న తలుపువంటిది
ఆ మర్నాడు భార్య మేలుకొలుపువంటిది

ఇంటి ముందు అందమైన ముగ్గు వంటిది
అందమైన పడుచుపిల్ల సిగ్గు వంటిది

బీడువారు నేల తడుపు వర్షమంటిది
పురివిప్పిన నెమలి నాట్య హర్షమంటిది

అడక్కుండ పొందినట్టి వరమువంటిది
అక్షయతూణీరంలో శరము వంటిది

"నాతిచరామి" అనే బాస వంటిది
సొంతూర్లో మాటాడే యాస వంటిది

మత్తగజం చేసే ఘీంకారమంటిది
చిత్తమంత నిండిన ఓంకారమంటిది

కష్టంలో తోడుండే నేస్తమంటిది
స్నేహమనే సాటిలేని ఆస్తి వంటిది

"అనగనగా" అని చెప్పే కధలవంటిది
సాగరమధనంలో పుట్టిన సుధలవంటిది

సెలవుల్లో తాతగారి ఇల్లు వంటిది
రాములోరు విరిచేసిన విల్లు వంటిది

వేడివేడి పకోడీల పళ్ళెమంటిది
అవి చేసిచ్చిన అందమైన పెళ్ళమంటిది

కొబ్బరాకుమీంచి జారు వెన్నెలంటిది
పడవమీద ఎంకి వయసు వన్నెలంటిది

పుస్తకంలో దాచుకున్న పింఛమంటిది
రవివర్మ చేతిలోని కుంచె వంటిది

బాధలన్ని మరపించే హాస్యమంటిది
భారతీయ నృత్యంలో లాస్యమంటిది

సుప్రభాత సూర్యుని తొలి కిరణమంటిది
చెంగుచెంగుమని గెంతే హిరణమంటిది

కరకు బోయ పలికిన తొలి శ్లోకమంటిది

కష్టాలే ఉండని నవ లోకమంటిది

ఆరుబయట ఎండేసిన వడియమంటిది
ముచ్చటైన ఆడపిల్ల బిడియమంటిది

పొరపాటున తీర్చేసిన అప్పువంటిది
బిల్లు కన్నా ఎక్కువైన టిప్పు వంటిది

పెళ్లింట్లో ఆడుకునే పేక వంటిది
లంకాదహనం చేసిన తోక వంటిది

సినేమాలో వీరోయిన్ వయసు వంటిది
చిన్నప్పుడు తిన్న పుల్లఐసు వంటిది

గలగలమని పారే సెలయేరు వంటిది
అచ్చతెలుగు సాహిత్యపు తేరు వంటిది

అమ్మకడుపులో ఒదిగిన పిండమంటిది
యశోదమ్మ చూసిన బ్రహ్మాండమంటిది

సరదాగా సాయంత్రపు నడకవంటిది
ఆరుబయట వెన్నెల్లో పడక వంటిది

అమ్మ చీరతో వేసిన ఉయలంటిది
చైత్రంతో గొంతు విప్పు కోయిలంటిది

ఉట్టి మీద కుండలోని తరవాణి వంటిది
బ్రహ్మదేవుముంగిట సిరి వాణి వంటిది

మూడుముళ్ల వేళలోని ఉద్వేగమంటిది
తలపుకున్న తిరుగులేని వేగమంటిది

ఎంత చదివినా తీరని దాహమంటిది
మూడుకళ్ళ బిచ్చగాడి దేహమంటిది

బాల్యంలో ఆడుకున్న మిత్రుడంటిది
వైతరిణిని దాటించే పుత్రుడంటిది

పోపులపెట్లో దాగిన చిల్లరంటిది
పసితనాన చేసిన అల్లరంటిది

గోదారి రేవులోన నావవంటిది
దివిలోకమేగేందుకు త్రోవ వంటిది

శ్రీనాధ కవీంద్రుని కలము వంటిది
సాహిత్య క్షేత్రాన పోతన హలము వంటిది

భగవంతుడు బోధించిన గీత వంటిది
తెలుగోడి నుదుటి మీద రాత వంటిది

కొమ్మకొమ్మకూ దూకే కోతి వంటిది
వేమనయ్య చెప్పినట్టి నీతి వంటిది

కనుమూసాకే కలిసే మృత్యువంటిది
కడదాకా వెంటుండే భృత్యువంటిది

మహామంత్రి తిమ్మరుసు యుక్తివంటిది
సంద్రం దాటిన హనుమ శక్తివంటిది

రెండు జళ్ళ సీతకేయు లైను వంటిది
ఆపాతమధురమైన వైను వంటిది

విజ్ఞాన భాండమైన మన వేదమంటిది
శంకరునితో ఛండాలుని వాదమంటిది

ఈ ఒక్క పోస్ట్ మాత్రం రమణ గారి స్మృతిలో నేను ప్రారంభించుకున్న "జాటర్ ఢమాల్" బ్లాగు లో కాక ఇక్కడ పోస్ట్ చేస్తున్నాను. (వారం తర్వాత అక్కడికి ట్రాన్స్ఫర్ చేయమని మా సెగట్రీ కి చెప్పాన్లెండి)

సెగట్రీ...ఈ మృత్యువు అడ్రసేటో కనుక్కో డిక్కీలో తొంగోబెట్టేదాం

2011-02-24T10:58:00.001+05:30

దీన్సిగతరగా ఎదవ మృత్యువు...అభిమానులందరూ మాంచి నిద్రలో ఉండగా దొంగచాటుగా వచ్చి రమణని తీసుకుపోతుందా. అయినా దానికి లేకపోతే పోయే ఆ పెద్దాయనకైనా ఉండద్దూ..."అప్పు" డే నా అని ఇంకో వందేళ్ళు జీవితాన్ని "ఋణం" గా తీసుకోవచ్చుగా దాన్దగ్గర. బాపు గురించి కాస్తయినా ఆలోచించాడా? లేకపోతే సీరామ రాజ్యం కత . డవిలాగులు మా బాగా రాసేసుంటాడు..ఆ రాములోరికి ముచ్చటేసి ఇలాంటోడు మన ఇలాకాలో ఉండాలి గానీ సీపుగా భూలోకం లో ఏంటి అని రాత్రికి రాత్రి "జనతా ఎక్స్ప్రెస్" లాంటి బండోటి పంపించి పిలిపించేసుకున్నడేమో. అసలే మనోడు ఈ మధ్యే "కోతి కొమ్మచ్చి" ఆడి ఆడి ఉన్నాడేమో ఆ "రాంబంటు" కోతి వచ్చి రాములోరు రమ్మంటున్నారు అని చెప్తే గెంతుకుంటూ బండెక్కేసుంటాడు. సమయానికి బుడుగ్గాడు ఉన్నా బావుణ్ణు బాపు-రమణ ల "స్నేహం" గురించి చెప్పి ఠాట్ వెళ్ళడానికి వీల్లేదంటూ అడ్డేసేవాడేమో. అయినా ఎక్కడికి పోతాడ్లే...తెలుగోళ్ళు ఉన్నంత వరకూ మారేసం లో మన చుట్టూనే ఉంటాడు. మనమూ అక్కడికి వెళ్ళకపోతామా, అప్పుడు ఏటీ పని అని నిలదీసి ప్రైవేట్ చెప్పెయమూ.

అయినా ఆయన్లేడంటే మనసులో ఏదో మడతడిపోయినట్టు, గుండెలో గుండు సూది గుచ్చినట్టు ఎక్కడో ఏదో నొప్పి. అవున్లే సడెన్గా దేవుడు రేపట్నించి భూమీద ఉండడు అంటే భక్తులకామాత్రం బాధ ఉండదేంటి? అసలు ఆయన్ని తీసుకెళ్ళిన ఆ మృత్యువు అడ్రసేటో కనుక్కో డిక్కీలో తొంగోబెట్టేదాం

వేర్పాటువాద వ్రత కల్పం

2011-02-23T03:31:00.001+05:30

ఒక నాడు తెలంగాణా భవన్ మేడ మీద మందు కొడుతున్న కచరా (తెలంగాణా రాష్ట్ర సమితిని తె.రా.స. అన్నప్పుడు కల్వకుంట్ల చంద్రశేఖర రావు ను కచరా అని ఎందుకు పిలవకూడదు అనిపించి హిందీలో "కచరా" అంటే "చెత్త" అని తెలిసి కూడా :) ఇలా పిలిచా) వద్దకు ఆయన కుమారుడైన కేటిఆర్ వచ్చి తండ్రీ ఏ వ్రతము చేసినంత పది తరముల వరకు తిన్నా తరగని ఆస్తిపాస్తులు, పదవులు సమకూరునని అడుగగా అంతట కెసిఆర్ కుమారుడి దురాశకు మిక్కిలి సంతసించి మందు గ్లాస్ పక్కన పెట్టి, బిడ్డా తరముల పాటు తిన్నా తరగని ఆస్తిపాస్తులు ఆర్జించుటకు "వేర్పాటు వాద వ్రతము" అను వ్రతము కలదు. ఈ వ్రతమును అత్యంత ఓపికగా పది వత్సరాలు ఆచరించిన పదవులు,సంపదలు వెల్లువలా వచ్చి పడునని చెప్పెను. అంతట ఆ వ్రత విధానమును తెలియజేయమని కేటిఆర్ కోరగా కెసిఆర్ ఇట్లు సెలవిచ్చెను. ముందుగా ఈ వ్రతము ఆచరించుటకు మనము ఏ పార్టీలో ఉన్నామో ఆ పార్టీ నుండి బయటకు వచ్చుటకు ఒక కారణమును వెతుకవలెను ఆపై మనము ఉన్న ప్రాంతము ప్రత్యేక రాష్ట్రముగా కావలెను అన్న నినాదముతో క్రొత్త పార్టీ పెట్టవలెను. మనము బ్రతుకవలేనన్న ఇతర ప్రాంతముల వారిని వెధవలుగా చూపవలెనన్న సూత్రమును పాటించి మనము ఉన్న ప్రాంతము తప్ప మిగిలిన ప్రాంతముల వారు మనను దోచుకోనుచున్నారని, మనము ప్రత్యేక రాష్ట్రం గా విడిపోతే మనకసలు కష్టాలే ఉండవని అరచేతిలో స్వర్గం చూపుతూ, వీర లెవెల్లో ప్రజలను రెచ్చగొట్టే విధంగా విచ్చలవిడి బూతులతో ఇతర ప్రాంతాల వారిని, మన ప్రాంతం లో మన ప్రత్యర్ధులను తిడుతూ ఇదే మన ప్రాంత సంస్కృతి, సంప్రదాయమని నుడవవలెను. ఈ క్రమంలోనే మన ప్రాంతానికి ఒక తల్లిని పుట్టించవలెను.. ఈ విధంగా చెప్పగా చెప్పగా ప్రజలలో క్రమేపీ ప్రత్యేక రాష్ట్ర వాంఛ పెరుగును. ఒక్క సారి ఆ వాంఛ తీవ్ర స్థాయికి చేరిన పిదప వారికి మనము తప్ప వేరెవరూ దిక్కు లేరని నమ్మిస్తూ ప్రత్యేక రాష్ట్రమొచ్చిన అనంతరం పదవ తరగతి అర్హత తోనే కలెక్టర్లను చేయుదమని, పెట్రోలు లీటరు పది పైసలకే ఇస్తామని, ప్రతి ఇంటికి నెలకు వంద కిలోల బియ్యము ఉచితమని, ఉద్యోగులు చచ్చే వరకు పదవీ విరమణ ఉండదని, ఒక్క రూపాయకే ఏడాదికి సరిపడా పప్పులు, ఉప్పులు, కూరగాయలు సరఫరా చేస్తామని, "పన్ను" అన్న మాట మన రాష్ట్రం లో వినబడకుండా నిషేదిస్తామని ఇలా నోటికొచ్చిన వాగ్దానాలు చేయవలెను. ఎన్నికైన మన పార్టీ శాసన సభ్యులు, పార్లమెంట్ సభ్యులు (మనం తప్ప) ప్రతి రెండు నెలలకు ఒకసారి రాజీనామా చేసి ఉప ఎన్నికలను తెచ్చునట్లు చూసుకొనవలెను. సదరు పదవులు మన పార్టీ చేజారకుండా ఉప ఎన్నికలలో మనపై పోటీ చేయదలచిన వారిని మన ప్రాంత ద్రోహులుగా ప్రచారము చేయవలెను, తద్వారా సెంటి మంట రగిల్చి చలి కాచుకోవలెను. మనకు నచ్చినప్పుడు బందులు ప్రకటించవలెను. అవసరాన్ని బట్టి, అవకాశాన్ని బట్టి శత్రువులను, మిత్రులను ఎప్పటికప్పుడు మార్చుకుంటూ..మనను ప్రశ్చించిన వారిని ద్రోహులుగా ముద్ర వేస్తూ ఉద్యమమును ఉధృతంగా నడుపవలెను. మన ప్రాంతం లో సినిమా షూటింగ్ నుండి పరిశ్రమ స్థాపన వరకు, గృహప్రవేశం నుండీ బడ్డీకొట్టు ప్రారంభం వరకూ మనకు మామూళ్ళు ఇచ్చిన తరువాతే జరిగే విధంగా చూడమని మన కార్యకర్తలకు చెప్పవలెను. ఇక అసెంబ్లీ లో తోటి సభ్యులను దూషిస్తూ, సందు దొరికితే వారిపై చేయి చేసుకోవలెను, వారిని తెలంగాణా ద్రోహిగా చిత్రించి మన చర్యను సమర్ధించుకోవలెను. ఇక మరొక ముఖ్యమైన విషయమేమన్న పొరపాటున కూడా మనంతట మనం పార్లమెంట్ లో ఈ అంశాన్ని లేవనేత్తరాదు. అటుల ఈ ప్రత్యేక వాదమును నిరంతర రావణ కాష్టం వలె రగిలిస్తూ మన పబ్బం గడుపుకోవలెను.ఈ విధంగా కఠోర వేర్పాటు వాద వ్రతము సలుపు క్రమంలో చందాలు, వసూళ్లు, ముడుపులు, టికెట్ల అమ్మకాలు, కేంద్రం నుంచి వచ్చే తాయిలాల రూపంలో వద్దంటే డబ్బు మరియు కోరిన పదవులు వరించగలవు అని తెలియజేసెను. పూర్వము ఆంధ్ర రాష్ట్రములో ఈ వ్రతమును చెన్నారెడ్డి చేసి ముఖ్యమంత్రి పదవిని, ప్రస్తుతం నేను చేయుచూ కోట్లాది ఆస్తి మరియు కేంద్ర పదవులను పొందాము. ఇదే వ్రతమును పంజాబులో ఖలిస్తాన్ పేరిట జరిగి విఫలమయిన చరిత్ర కలదు. వేర్పాటు వాద వ్రతములో పాటించవలసిన ముఖ్య నియమం ఎట్టి పరిస్థితిలోనూ మన వాదన ఫలించి ప్రత్యేక రాష్ట్రం రానీయరాదు. అటుల తెచ్చుకున్న జార్ఖండ్, చత్తీస్ ఘడ్, ఉత్తరాంచల్ లలో ఏ మేరకు అభివృద్ధి జరిగినదో జనులెల్లరకూ విదితమే. ప్రజలకు వాస్తవం కళ్ళముందుకు వచ్చే ప్రమాదమున్నందున అట్టి పొరపాటు మనం చేయరాదు. జార్ఖండ్ ముక్తి మోర్చా పేరుతో మనవలే ప్రత్యేక వాదము వినిపించి అధికారము చేజిక్కించుకున్న శిబు సోరెన్ అను వ్యక్తీ ఏ విధముగా అధః పాతాళమునకేగెనో గుర్తించి అత్యంత జాగరూకులై ఉద్యమము విజయవంతము కాకుండా చూడవలెను.

అంతట కేటిఆర్ "తండ్రీ ఒక వేళ మన గ్రహచారం బాలేక ప్రత్యేక వాదం ఫలించి తెలంగాణా రాష్ట్రం ఏర్పడిన అప్పుడేమి చేయవలె?" అని ప్రశ్నించగా చిద్విలాసముతో కెసిఆర్ "కుమారా అపుడు ఒక సంవత్సరం వేచి ఆపై ప్రత్యేక ఉత్తర తెలంగాణా లేదా దక్షిణ తెలంగాణా వాదము అందుకున్న చాలు" అని నుడివెను.

తండ్రి సమాధానమునకు మిక్కిలి సంతుష్టుడైన కేటిఆర్ ఆ విధం గా తండ్రి బాటను నడువసాగెను.

ఫలశ్రుతి: ఈ వ్రత కధను బ్లాగులో చదివిన వారు, కామెంటిన వారికి జీవితమున వేరుపడు బాధలుండవు అని ఈ బ్లాగ్రచయిత శంకర ఉవాచ.

ఛీ...వెధవ బ్రతుకు..చెప్పుకోడానికి ఒక్కళ్ళూ లేరు

2011-02-17T17:09:00.000+05:30

ఒక్క నాయకుడు, జనం గురించి ఆలోచించే ఒక్క నాయకుడూ కనబడట్లేదు. ఎవరికి వాళ్ళే ప్రజల కోసం పేరుతో తమ పొట్టలు నింపుకుంటున్నారు. ఎవరి గురించని చెప్పాలి? ఎవరిని ఆదర్శంగా రేపటి తరానికి చూపించాలి? లేకపోతే అరిగిపోయిన గ్రామఫోన్ రికార్డులా గాంధీ, నెహ్రూ, లాల్ బహదూర్ పేర్లనే ఇంకో పది తరాల వరకు వాడుకుందామా? నేటి తరం నాయకులలో ఎవరి గురించి చెప్పుకోవాలి?

సోనియా గాంధీనా? - ఎవరో రాసిచ్చిన ప్రసంగాలు చదువుతూ, వేరెవరో చెప్పే మాటల ఆధారంగా సర్వం సహా ఆధిపత్యాన్ని చలాయిస్తున్న ఈవిడని చూస్తే మన దేశ ఖర్మను తలచుకుని బాధేస్తుంది. ఇక అమ్మే దైవమంటూ భట్రాజుల్లా వంగి వంగి దండాలు పెట్టే కాంగ్రెస్ నాయకులనా?. పే....ద్ద త్యాగశీలి అంటారు, ఏమిటి ఈవిడ చేసిన త్యాగం? ప్రధాని పదవా? ప్రధాని పదవిలో ఉంటే అధికారం తో పాటు బాధ్యతలు, సవాలక్ష తలనొప్పులు ఉంటాయి...త్యాగం పేరుతో ఆ తలనొప్పులను వదిలించుకున్న ఈవిడ అవధుల్లేని అధికారం మాత్రం ఆనందంగా అనుభవిస్తోంది. ఈవిడ త్యాగశీలి ఏంటండీ? కామెడీగా లేదూ?

ఇక భారత దేశం ఇప్పటివరకు చూసిన అత్యంత సమర్ధవంతమైన ఆర్ధిక మంత్రిగా పేరు తెచ్చుకున్న మన ప్రధానిని చూస్తే నాకు మనీ సినిమాలో "అమ్మగారు నాతో ఈ విషయం చెప్పలేదండి" అనే చారి కేరక్టర్ గుర్తొస్తుంది. వ్యక్తిగతంగా ఆయన సచ్చీలుడే కావచ్చు. అయితే తప్పు జరుగుతుంటే కళ్ళు మూసుకున్నవాడు కూడా తప్పు చేసినట్టే కదా. మేడం ఏం చెప్తే అలా ఆడే కీలుబొమ్మలా తయారయి తన ప్రతిష్టని దిగజార్చుకుంటున్న ఈ ఆర్ధిక మేధావి సమకాలీన రాజకీయాలలో అత్యంత అసమర్దునిగా మాత్రం బోల్డంత అప్రతిష్ట మూటకట్టుకున్నారు.

ఇక చిదంబరం, ప్రణబ్ వగైరాల వంటి తొట్టి గ్యాంగ్ గురించి ఎంత తక్కువ చెప్పుకుంటే అంత మంచిది. వీళ్ళకి మేడం చెప్పిందే వేదం. ఆవిడ మెప్పుకోసం రాహుల్ ప్రధాని కావాలనే నినాదం ఎప్పుడూ భుజాన వేసుకుని తిరుగుతూనే ఉంటారు. అవును మరి మనకి నెహ్రూ కుటుంబం తప్ప వేరే దిక్కులేదు కదా. ఛీ మన జీవితం...!.

ప్రతిపక్ష నేత అద్వానీ - ఈయనకి రాముడి మీద ఉన్న భక్తీ, శ్రద్ధ రామరాజ్యం మీద లేదు. రాముడొక్కడే దేవుడు అని నమ్మే ఈ అతివాద ఆరెస్సెస్ నాయకుడు ఆ రాముడందించిన పాలనలో ఒక్క శాతం...ఒక్కటంటే ఒక్క శాతం తమ అజందాలో చేర్చినా ఇంకో అర్ధ శతాబ్దం వరకూ ఈయనకు పగ్గాలు గ్యారంటీ. కానీ పాపం అయోధ్యలో మందిరమే తప్ప రాముడి అసలు ఆదర్శాలు పట్టని ఈయనకి ఆ విషయం ఎప్పటికీ తలపుకు రాదు.

లాలూ, మమత, శరద్ పవార్ లాంటివాళ్ళు పొరపాటున కేంద్రమంత్రి పదవులోచ్చిన మున్సిపల్ కౌన్సిలర్లలా అనిపిస్తారు నాకు. ఇంకా జయలలిత, కరుణానిధి లాంటి చాలా మంది నేతల పేర్ల గురించి మీరు ఈ పోస్ట్ లో వెతుకుతుంటే సారీ. వాళ్ళ పేర్లు కూడా గుర్తుకురాలేదంటే దేశం మీద వాళ్ళ ప్రభావం ఎలా ఉందొ మీరే ఆలోచించుకోండి.

కాస్తో కూస్తో నిబద్ధత ఉన్న ఆంటోని, నితీష్ కుమార్, మోడీ లాంటి వాళ్ళు ఇప్పట్లో స్వయం ప్రకాశం ఉండే జాతీయ స్థాయి నాయకులు కాబోరు. (ముఖ్య గమనిక: వీళ్ళు పూర్తీ నీతివంతులు, సచ్చీ లురు అని నేను అనటం లేదు. మిగిలిన వాళ్ళ కంటే కాస్త బెటరని నా ఫీలింగ్ అంతే.)

ఇంక ఎవరి గురించి చెప్పాలి రేపటి తరానికి?

(ఇంకా అయిపోలేదు. మన రాష్ట్రం లో రాజకీయ వెధవల గురించి ......సారీ సారీ రాజకీయ మేధావుల గురించి తరువాతి భాగం లో బ్లాగుతా)

థాంక్యూ స్వాతి

2011-02-16T00:01:00.004+05:30

ఫిబ్రవరి పదహారు, మా పెళ్లిరోజు. ఈ మూడేళ్ళలో నన్ను ప్రతి విషయం లోనూ భరించి (ముఖ్యంగా నా షార్ట్ టెంపర్), నాకు ప్రతి విషయం లోనూ అండదండగా నిలిచి,నాతో నడిచి సహధర్మచారిణి అన్న పదానికి అర్ధంగా నిలిచిన నా భార్య స్వాతికి బ్లాగ్ముఖతా ధన్యవాదాలు చెప్పుకోవాలనే ఈ టపా.

అమ్మ వంట తప్ప మరేదీ నచ్చని నాకు, ప్రతీదీ అమ్మ బ్రతికున్నట్లయితే ఇలా చేసేది, అలా చేసేది అనుకునే నాకు పెళ్ళయిన దగ్గరనుంచీ నాకు ఎలా చేస్తే నచ్చుతుందో, ఏమేమి ఇష్టమో కనుక్కొని, నేర్చుకుని మరీ అమ్మలా వండి పెట్టిన, పెడుతున్నందుకు థాంక్యూ స్వాతి.

బంధుత్వాల పట్ల ప్రేమలూ, ఆత్మీయతలూ ఉన్నా వాటిని వ్యక్తపరిచడం తెలియని నాకు పెళ్ళయిన దగ్గరనుండీ మా అమ్మతరపు, నాన్నగారి తరపు బంధువులందరితో చక్కగా అనుబంధాలు మెయిన్ టైన్ చేస్తున్నందుకు థాంక్యూ స్వాతి.

పెళ్ళయిన మొదటి రెండేళ్లలో ఉద్యోగరీత్యా తను త్రివేండ్రం లో (అప్పట్లో తను ఇస్రో లో చేసేది లెండి) నేను హైదరాబాద్ లో ఉంటున్నా (పెళ్లి పుస్తకం గుర్తొస్తోందా? రమణగారూ ఇదే అన్నారు..ఆ విషయాలు బాపు-రమణ పక్కన్నేనూ మా ఆవిడ - మూడో భాగం లో చెప్తాలెండి) , ఇప్పుడు తను తిరుపతి ( టి.టి.డి) లోను నేను అదే హైదరాబాద్ లోనూ ఉంటూ అదేదో సినిమాలోలా "మా ఎదుట ఓ మామా ఎప్పుడుంటావు" అని చంద్రుని చూస్తూ పాడుకుంటున్నా ప్రతిక్షణం తను నా వెన్నంటే ఉంది అనిపించేలా చేస్తున్నందుకు థాంక్యూ స్వాతి.

ఏం చెప్పినా సరే అంటుంది, మంచి ఫ్రెండులా సలహాలిస్తుంది, నా ఇష్టాలు, అభిరుచులు పంచుకుంటుంది... ఒక్కటేంటి ప్రతి విషయం లో నాకు తోడుగా ఉంటున్న తనకి ఏం చెప్పగలను "థాంక్యూ స్వాతి" అని తప్ప.

చిరంజీవి పరిస్థితికి సరిపోయే నాగార్జున పాట - మరొక నా మార్కు పేరడీ

2011-02-07T01:08:00.000+05:30

ఏదో ఉద్ధరించేస్తానని ఉత్తర రాకుమార ప్రజ్ఞలు పలికి రాజకీయాల్లోకి వచ్చిన చిరంజీవి ముచ్చటగా మూడేళ్ళు కూడా పార్టీని నడపలేక ఓటేసిన జనాల నమ్మకాన్ని నట్టేట ముంచి సొనియమ్మ పాదాల ముందు సాగిలపడిన వైనం నాకు భలే చికాకు కలిగించింది. పదవి రాకపోతే పార్టీని నడపలేం అనుకున్నాడో ఏమో మరి. అందుకే అసలు చిరంజీవి రాష్ట్రం లో పెరుగుతున్న ఈ రాజకీయ పోరు లో నిలవలేనని నిర్ణయించుకుని ఏ పార్టీలో చేరాలా అని సోనియానే సలహా అడిగితే ఎలా ఉంటుందో అన్న చిలిపి ఆలోచనే ఈ పేరడీ. దీనికి నేను తీసుకున్నా పాట రక్షకుడు సినిమాలో "సోనియా సోనియా". ఆ పాట లింక్ క్రింద ఇస్తున్నాను. అది వింటూ ఇది చదివి ఎలా వుందో చెప్పండి.

రక్షకుడు సినిమాలో పాట లింక్
సోనియా సోనియా

సోనియా...నీ దయ

సోనియా

నీ దయ

సోనియా సోనియా

దేవతంటి సోనియా

పెరుగుతోందే రాజకీయ పోరు

పార్టి ముందు రెండు రూట్లు

బాబుదొకటి, అమ్మదొకటి

రెండిట్లో ఏది నాకు బెటరు?

సంటైమ్స్ బాబే వేస్టు

సంటైమ్స్ నేనో ఘోస్టు

ఇచ్చే వరములు చూసి

తీస్కో ఏదో రూటు || సోనియా సోనియా ||

ఓ పదవి ఇచ్చే పార్టీలో దూకి

జండా పీకేస్తే అది ఫేటు

ఆంటోని మాట బెటరంటూ నమ్మి

నీ శరణు జొస్తే అది గ్రేటు

పదవులు కోరుకునే వెధవలమల్లె

నా ఫ్యామిలినంతా

స్తుతి చేయడమే గ్రేటు

మిగతా నాయకుల దారిని పట్టి

నా భజనలు చేస్తూ

వెయిట్ చేయడమే ఫేటు

నీ పార్టి లోని బంటును నేనై

పదవిచ్చే దాక భజనే చెయనా

సంచులతో డబ్బుల్ నీ దోసిట పోసి

సీయం పోస్టయినా కొట్టకపోనా

పదవొచ్చే పార్టీలో దూకేస్తా అమ్మడూ

సోనియా సోనియా

దేవతంటి సోనియా

రెండిట్లో ఏది నాకు బెటరు?

జనమంతా వార్నీ

అనుకుంటూ చూసి

ఖాండ్రించి నా పై

ఉమ్మేస్తుంటే

కాంగ్రేసు మడిసై

నువ్విచ్చే పదవే

ఆ తిట్లు చీవాట్లు

మరపిస్తుంటే

రాజకీయాల్లో విలువలు లేవే

ఒక పధ్ధతి లేదే

జనమేమంటే ఏం లే!

సియం చేయకుంటే ఏడవరాదు

నువ్వు "నో" అనరాదు

ఏదో టైం లో చూస్తాలే

కాంగ్రేసు చెప్పింది బానేఉందే

ఏపిలో పరువుతో పని ఏముందే

సొనియమ్మ చెప్పాక తిరుగే ఉందా

పార్టీని కలపడమే లాభం కాదా

ఏపిని నడిపేది నాకంటి చూపేగా...

సోనియా...నీ దయ

సోనియా

నీ దయ

ఇది నచ్చితే నా పాత పేరడీల మీద కూడా ఓ లుక్కేయండి (లేబుల్స్ సెక్షన్ లో పేరడీలు అని ఉంది)

(చిరంజీవి వీరాభిమానులూ.. దీన్ని కేవలం సరదాగానే తీసుకోండి)

SIMPLY HILARIOUS

2011-02-04T12:18:00.001+05:30

ఈ రోజు గ్రేట్ ఆంధ్రా సైట్ లో చదివిన ఈ ఆర్టికల్ చదివి నవ్వాపుకోవడం నా వాళ్ళ కాలేదు. ఈనాడులో వచ్చిన శ్రీధర్ కార్టూన్ ని ఉదహరిస్తూ రాసిన ఈ ఆర్టికల్ చదివితే నాకు త్రీ ఈడియట్స్ లో "చతుర్" కాలేజీ స్పీచ్ గుర్తొచ్చింది. ఆ ఆర్టికల్ మీకోసం యధాతధం గా ఇక్కడ ఇస్తున్నా. మీరూ నవ్వుకోండి. చదవడానికి నవ్వు తెప్పించినా ఇలాంటి ఖర్మ మనకు పట్టినందుకు ఇది సిగ్గుపడాల్సిన విషయం అనిపించింది నాకు.

By now, it is known to everybody that Chief Minister N Kiran Kumar Reddy is not comfortable in speaking in Telugu language. Being a public school student, he has always been comfortable speaking English rather than Telugu. Now, people have started making fun of his language and pronunciation of Telugu words.

Though Kiran had addressed a few public meetings earlier, his language skills have come up for testing in a big way during the ongoing Rachchabanda programme, which is his first major mass contact programme. As he is facing difficulty in addressing the people in their language, the people are facing difficulty in understanding his words.

On Friday, Eenadu carried a hilarious cartoon by its popular cartoonist Sridhar on the language skills of the chief minister.

Reacting to his statement during a press conference the other day that he would not speak to the media again, if they did not carry his statement verbatim in the dailies the following day, the cartoon points out how the statement looks like if his words are published verbatim. Here it is: “Rachchabanda petna dhanki, itla prajalni kalasatam, eevallaku avusaral ki, dhanto pati korey dhanki, ippudukippudu ration carduloo ichche dhanki, ogalya evulkanna lakanna untey dhanki chaanaa varaku mundala mundala….”

Well, I could not control my laughter. Could you?

To refresh the memory of our readers, GA carried a report in the past on the Kiran’s goof up in Telugu while addressing a public meeting last month. Instead of saying Sonia Gandhi’s life is “aadarsham” (ideal), the chief minister said: Sonia Gandhi’s life is a “Gunapatham” (lesson) for all of us. Similarly, instead of wishing that her leadership would make the party “Patishthanga” (strong), Kiran wished that Sonia Gandhi would make the party “gattiga” (hard). And instead of saying the party workers should make her leadership “balopetham” (strengthen), he said: “balavantham” (forcible). Some wag in the media commented: “thank god, he did not say “balathkaaram” (molestation)!

COURTESY : WWW.GREATANDHRA.COM

మహాత్మా గాంధి రచనకు ఇళయరాజా స్వరకల్పన చేయగా పండిట్ భీమ్ సేన్ జోషి పాడిన పాట మరోసారి మీకోసం

2011-01-30T18:18:00.000+05:30

నిజానికి ఇది గత సంవత్సరం జూన్ రెండవ తేదీన ఇళయరాజా పుట్టిన రోజు సందర్భం గా పెట్టిన పోస్ట్. అయితే ఈ మధ్యే దివంగతులైన పండిట్ భీమ్ సేన్ జోషి కి , మహాత్ముని వర్ధంతి సందర్భంగా వారిరువురికీ నివాళిగా మరోసారి పోస్ట్ చేస్తున్నా. అప్పట్లో బ్లాగ్ లో వీడియో ఎలా పెట్టాలో తెలియనందున కేవలం లింక్స్ మాత్రమే ఇచ్చా. ఇప్పుడు ఆ వీడియో కూడా పోస్ట్ చేస్తున్నా.

దేశంలోని అతి కొద్ది మంది సంగీత మేధావులలో ఒకరైన ఇళయరాజా స్వరపరచిన మహాత్మాగాంధీ గీతం (రాసినది అచ్చంగా మహాత్ముడే) "నమ్రతా కే సాగర్" గీతాన్ని మీకోసం అందిస్తున్నాను. ఇది ఒక అరుదయిన కాంబినేషన్, మన ఆల్ ఇండియా రేడియో స్టైల్ లో చెప్పాలంటే

రచన: మోహన్ దాస్ కరంచంద్ గాంధీ

సంగీతం: ఇళయరాజా

గానం: పండిట్ భీమ్ సేన్ జోషి

వ్యాఖ్యానం: అమితాబ్ బచ్చన్

ఈ పాటను డౌన్ లోడ్ చేసుకోడానికి ఈ లింక్ లను క్లిక్ చేయండి

"నమ్రతా కే సాగర్" - audio file

"నమ్రతా కే సాగర్" - video song

నెట్ లో దొరికిన ఈ వీడియో చూసి మనసు చెమ్మగిల్లింది - నిజంగా ఈ ఐడియాకి హేట్సాఫ్

2011-01-27T14:29:00.002+05:30

నెట్ లో దొరికిన ఈ వీడియో చూసి మనసు చెమ్మగిల్లింది. నిజంగా ఈ ఐడియా కి హేట్సాఫ్. దీన్ని వెంటనే మీ అందరితో పంచుకోవాలనిపించి పోస్ట్ చేసేస్తున్నా.

బ్యాండ్ విడ్త్ తక్కువగా ఉండి ఈ వీడియో చూడలేని కొందరు బ్లాగ్మిత్రుల కోరిక మేరకు ఈ వీడియో ర్యాపిడ్ షేర్ లో అప్ లోడ్ చేసి ఆ లింక్ జత చేస్తున్నా.
http://rapidshare.com/files/444925201/The_Silent_Indian_National_Anthem.mp4

ఏం చూసి ఇస్తారు "పద్మ" అవార్డులు ?....నాకసలు నచ్చలేదంతే

2011-01-25T18:38:00.000+05:30

"పద్మ శ్రీ", "పద్మ భూషణ్" , "పద్మ విభూషణ్" అసలు ఈ అవార్డులకు కొలమానం ఏంటి? ఇప్పుడు వచ్చిన వాళ్ళు అనర్హులు అని నా అభిప్రాయం కాదు. అయితే ఎప్పుడో రావలసిన అర్హులకు ఇప్పటికీ రాలేదనేదే నా బాధ. నేను చెప్పేది ప్రతి తెలుగువాడు సగర్వంగా చెప్పుకునే "బాపు- రమణ"ల గురించి. ఏం ఒక కార్టూనిస్ట్ గా, దర్శకునిగా బాపు, ఒక రచయితగా రమణ కున్న ఖ్యాతి తక్కువదా? ఏం వాళ్ళు వాళ్ళ రంగాల్లో నిష్ణాతులు కారా?

మన ఆంధ్ర ప్రదేశ్ ప్రభుత్వం తెలుగు దిగ్గజాలకి ఏ మాత్రం గౌరవం ఇస్తోందో దీన్ని బట్టే అర్ధమవుతోంది. ఏది ఏమయినా బాపు రమణ లకి "పద్మ" అవార్డులు రాకపోవడం నాకు అస్సలు నచ్చలేదు.

నవ్వించినందుకు థాంక్స్ మాస్టారూ!!!! - నేడు జంధ్యాల జయంతి

2011-01-14T12:51:00.005+05:30

ఈ రోజు జంధ్యాల జయంతి. తెలుగు సినిమాలో నెలవంక, ఆనంద భైరవి, ముద్ద మందారం లాంటి సినిమాలు తీసినప్పటికీ జంధ్యాల సినిమా అంటే మనకి చటుక్కున గుర్తొచ్చేవి మాత్రం అహనా పెళ్ళంట, వివాహ భోజనంబు,బావా బావా పన్నీరు, హై హై నాయకా లాంటివే. ఆ సినిమాలలో చిత్ర విచిత్రమైన తిట్లతో, అశ్లీలం లేని స్వచ్చమైన హాస్యంతో తెలుగువాళ్ళని మనసారా నవ్వించిన ఆ మహా దర్శకునికి నివాళి.

ఇక ఆయన స్ఫూర్తి తో ఆఫీసుల్లో బాసుల్ని, క్లైంట్లని, ఇరుగు పొరుగులలో మనకి నచ్చని వాళ్ళని తిట్టుకోడానికి కొన్ని తింగరి తిట్లు. నచ్చితే మీ వాటాగా మీరూ జత చేయండి వీటికి. (ఈ పోస్టులో ఏ ఒక్క తిట్టుతోనూ నన్ను మాత్రం తిట్టకూడదనేది మాత్రం పరమ స్ట్రిక్ట్ రూల్)

౧. కోడిగుడ్డు కి హెయిర్ వీవింగ్ చేయించే వాడి మొహంలా ఆ మొహం చూడు

౨. ఊర కుక్కకి పళ్ళు తోమే వాడిలా ఆ చూపెంట్రా?

౩. దిష్టి తీసిన నిమ్మకాయలేరుకుని లెమన్ టీ చేసుకు తాగే పింజారీ కుంకా

౪. ఆర్టీసీ బస్సు వాడిని లిఫ్ట్ అడిగేవాడి మొహం

౫. బంగాళా ఖాతం లో పూడిక తీసేవాడి మొహం

౬ మూగ కుక్కలా పిచ్చి చూపులు చూస్తావేరా తిక్క వెధవా

౭. అప్పడం నానబెట్టుకు తినే అంట్ల వెధవా

౮. ఫోటో స్టూడియో వాడికి ఎక్స్ రే ఇచ్చి డెవలప్ చేయమని అడిగే దిక్కుమాలిన వెధవా

౯. మంగలి షాప్ లో బొచ్చు కొట్టేసే వాడిలా ఆ మొహం చూడు

౧౦. జలుబు చేసిందని ఐస్ క్రీం వేడి చేసుకుని తినే తింగరి వెధవా

౧౧. టీవీలో యాంకర్ ని చూసి కన్ను కొట్టి సిగ్గుపడే పిచ్చి నా పుత్రా

౧౨. ముళ్ళపొదల్లో గాలిపటాలు ఎగరేసే వాడిలా ఆ చూపెంట్రా చింపాంజీ సుతా

౧౩. తెగిపోయిన బల్లి తోక మొహం నువ్వూనూ

౧౪. ఎడ్ల బండికి పంక్చర్లు వేసేవాడిలా ఆ మొహం చూడు
౧౫. పానీ పూరి లో కొబ్బరి నీళ్ళు పోసుకుని తినేవాడి మొహం నువ్వూను

పరమ వీర చక్ర మొదటి రెండు రోజుల కలెక్షన్ - అన్ బిలీవబుల్ అసలు - కేకో కేక

2011-01-14T08:17:00.000+05:30

పరమ వీర చక్ర మొదటి రెండు రోజుల కలెక్షన్ - అన్ బిలీవబుల్ అసలు - కేకో కేక

ఈ రోజు ఉదయాన్నే నాకొచ్చిన ఒక sms యధాతధం గా మీకోసం.

"1st 2 days Collections of ‘Parama Veera Chakra’

Yashoda- 19 Lkhs

NIMS- 23 Lkhs

KIMS- 23.4 Lkhs

7 Hills- 25 Lkhs

APOLLO- 56 Lkhs

Care- 58 Lkhs

Lazarus- 62 Lakhs

Rajiv Arogya Sri- Nrly 3 Cr."

గుత్తావకాయ కూర

2011-01-11T08:06:00.000+05:30

"ఇల్లు నీట్ గా ఉంచండి. తమ్ముడు-నువ్వు కొట్టుకోకండి, టైం కి భోజనం చేయండి, కుక్కర్ మూడు విజిల్స్ వస్తే కట్టేయి..టీవీ చూస్తూనో..ఏదో పుస్తకం చదువుతూనో పరధ్యానం తో మర్చిపోకు, రోజు రాత్రి గ్యాస్ కట్టేసి ఉందో లేదో చూసి మరీ పడుకో, డబ్బులు నాన్నగారు ఫ్రిజ్ కింద కవర్ లో పెట్టారు..అన్ని కూరలూ ఒకే సారి తేవద్దు, రెండ్రోజుల కొకసారి తెచ్చుకోండి, తెచ్చిన వెంటనే ఫ్రిజ్ లో పెట్టు, సంచీలో వదిలేస్తే పాడయిపోతాయి" ఇలా మా అమ్మ చెప్తూ పోతోంది. అప్పటికి నేను సెవెంత్ క్లాస్, అంత పెద్దాడిని అయిపోయాక కూడా ఊరెళ్ళే ముందు ఇన్ని జాగ్రత్తలు చెప్తూంటే విసుగొచ్చేసింది. ఫస్ట్ టైం మా పేరెంట్స్ వారం రోజులు మమ్మల్ని వదిలేసి ఊరు వెళ్తున్నారు మరి, ఈ వారం మా ఇంటి సామ్రాజ్యం నా ఆధీనం లో ఉండబోతోంది. నా మహామంత్రి (అదే నా తమ్ముడు) చచ్చినట్టు నా మాట విని తీరాల్సిందే, నేను ఏం వండితే అది వంకలు పెట్టకుండా నోర్మూసుకు తినాల్సిందే.

"అబ్బ చాలమ్మా ఇప్పటికే లక్ష సార్లు చెప్పావు. నేను చూసుకుంటా కదా. అన్నీ నాకే చెప్తావేం,వాడికి కూడా చెప్పు (మా తమ్ముడికి) నేను చెప్పినట్టు వినమని" విసుక్కున్నాను. ఇంతలో మా నాన్నగారు రిక్షా తీసుకు రావడం తో మా అమ్మ క్లాస్ ముగించక తప్పలేదు. మా నాన్నగారు పిలిచి ఫ్రిజ్ కింద కవర్లో ఉంచిన డబ్బుల గురించి ఇంకోసారి చెప్పి ఎందుకైనా మంచిది ఈ చిల్లర కూడా ఉంచు అంటూ రెండు పది నోట్లు నా చేతికిచ్చారు. (దాన్ని ఇల్లు మెయింటెయిన్ చేయబోతున్నందుకు నా ఫీజుగా మనసులోనే జమేసేసాలెండి). వాళ్ళ రిక్షా అలా బయల్దేరడమేంటి పక్కనే నిలబడ్డ మా తమ్ముడి కేసి గర్వంగా "ఇప్పుడు నువ్వు చచ్చినట్టు నేను చెప్పినట్టు వినాల్సిందే తెలిసిందా" అన్నట్టు చూశా.

పొద్దున్న వెళ్ళేటప్పుడు మా అమ్మ వంట చేసేసి వెళ్ళడం వలన ఆ పూటకి వంట చేయాల్సిన అవసరం రాలేదు. అప్పట్లో నాకు కుక్కర్ పెట్టడం వచ్చు, బంగాళాదుంప , అరటికాయ వేపుళ్ళు మార్చి మార్చి ఎన్నేళ్ళయినా చేసేయగలనులెండి. రాత్రి వంట చేయడం మొదలుపెడుతూ ప్రజాభిప్రాయం అడిగే మహారాజులా మా తమ్ముడ్ని అరటికాయ చేయమంటావా? బంగాళా దుంప చేయమంటావా? (పెద్ద చాయిస్ మరి) అనడిగా. వాడి సమాధానంతో ఆలూ ఫ్రై కానిచ్చేసా. ఆ మర్నాడు పొద్దున్న ఆటోమేటిక్ గా అరటికాయ, రాత్రి బంగాళాదుంప ఇలా ఆల్టర్నేటివ్ గా ఒక మూడురోజులయ్యాయి.

నాల్గో రోజు పొద్దున్న యాజిటీజ్గా అరటికాయలు కోద్దామని రెడీ అవుతూంటే అప్పటికే అవంటే విసుగెత్తిన మా తమ్ముడు "ఛీ..మళ్ళీ అరటికాయేనా" అనడంతో జాలేసి "పోన్లేరా ఆలూ చేస్తా" అని పెద్ద వరం ఇచ్చినవాడిలా చెప్పా. "అదీ వద్దు...మూడ్రోజుల నించి అవే మార్చి మార్చి చేస్తున్నావ్, నాకు ఇంకో కూరేదైనా చేయి" అంటూ నా గుండెల్లో రాయి పడేశాడు. నాకా ఆ రెండూ తప్ప ఇంకోటి రాదు. వీడు చూస్తే ఎట్టి పరిస్థితులలోనూ అవి తినేలా కనిపించడం లేదు. ఇక తప్పక సంచి తీసుకుని, సైకిల్ వేసుకుని మార్కెట్ కి వెళ్ళా. ఏం కొనాలి? కళ్ళు మూసుకుని అమ్మ చేసే వంటలన్నిటినీ రీలు తిప్పా. ఫ్రేం గుత్తొంకాయ కూర ముందు ఆగింది. వంకాయ పూర్తిగా నాలుగు ముక్కలుగా తెగిపోకుండా జాగ్రత్తగా కోయడం గుర్తొచ్చింది. పక్కనే ఉండి చూడటం వలన ఎలా కోయాలో తెలుసు కాబట్టి అదే చేద్దామని ఫిక్సయిపోయా. ఒక పావు కేజీ వంకాయలు కొనుక్కుని ఇంటికి వచ్చి స్టైల్ గా మా తమ్ముడితో "వెధవ ఏడుపూ నువ్వూను, చూడు నీ కోసం ఈ వేళ గుత్తొంకాయ కూర చేస్తా" అనగానే వాడు నాకేసి బాలకృష్ణ సినిమా వందో రోజు పోస్టర్ కేసి చూసినట్టు ఆశ్చ్యర్యం గా చూసి "గుత్తొంకాయ కూరా?" అని వాడి సంభ్రమాశ్చర్యానందాల్ని ప్రకటించేసాడు. అంతలోనే "నీకు చేయడం రాదు కదా" అనడంతో నా ఇగో దెబ్బతింది. "ఎవరు చెప్పారు నాకు రాదనీ, అమ్మ చేసేటప్పుడు బోల్డన్ని సార్లు దగ్గరుండి చూసా, గుత్తొంకాయ కూర చేయడం కూడా ఒక పనేనా" అని నల్లేరు మీద బండి నడక అన్న రేలంగి స్టైల్ లో ఓ డైలాగ్ విసిరేశా. ఇంతలో వాడి అంతరాత్మ లోపల్నించే ఓ మొట్టికాయ వేసి "వాడు ఎవర్రా? "అన్నయ్య", ఈ ప్రపంచంలో అన్నయ్యలకు తెలియని, వాళ్ళు చేయలేని పనులు ఉండవు, ఉండడానికి వీల్లేదంతే" అని చెప్పినట్టుంది, వాడు ఎప్పుడూ లేనిది "నేనేమయినా హెల్ప్ చేయనా?" అన్నాడు. ఆ ఒక్క మాటతో నాకు తమ్ముడి పట్ల నా బాధ్యత, వాడి మీద నాకున్న ప్రేమ విపరీతంగా పొంగిపోయి ఈ రోజు వీడికేలాగయినా అమ్మ కూడా చేయలేనంత బాగా గుత్తొంకాయ కూర చేసి పెట్టాల్సిందే అని డిసైడ్ అయిపోయా. "అక్కర్లేదు, నువ్వు అలా కూర్చొని హోమ్ వర్క్ కంప్లీట్ చేసుకుంటూ ఉండు, కుక్కర్ మూడో విజిల్ వేసే లోపలా కూర చేసేస్తా" అన్నా అదేదో సినిమాలో చిరంజీవి ఫైటింగ్ లో విలన్లని సవాల్ చేయడం గుర్తొచ్చి.

అంతా రెడీ. వంకాయలు కోయడం మొదలు పెట్టా. ఎగ్జాక్ట్ గా అమ్మ ఎలా కోసేదో మైండ్ లో రివైండ్ చేసుకుని చూసుకుంటూ అలా కోసేయడంతో మా తమ్ముడికి నా మీద నమ్మకం విపరీతంగా పెరిగిపోయింది. మెంటల్ గా గుత్తొంకాయ కూర తినడానికి ప్రిపేర్ అయిపోయిన ఆనందం వాడి కళ్ళలో కనిపించింది. "ఇప్పుడు స్టవ్ మీద మూకుడు పెట్టి అందులో ఆయిల్ వేయాలి" అన్నా. వాడి కళ్ళలో "వావ్" ఫీలింగ్. ఇంతలో నాకో చిన్న ధర్మ సందేహం వచ్చింది, "అవునూ.. అమ్మ ఇందులో ఏదో గ్రైండ్ చేసి ఆ పేస్ట్ దట్టిస్తుంది కదా? అదేమయ్యుంటుంది? ఛ..ఛ..ఎప్పుడూ అమ్మ గుత్తొంకాయ కూర చేసేటప్పుడు జాగ్రత్తగా ఆ విషయాన్ని గమనించకపోవడం వలన ఎంత పొరపాటు జరిగిపోయింది." అని పద్మవ్యూహం లోంచి బయటకి రావడం వినని అభిమన్యుడిలా తెగ ఫీలయిపోయాను. సరే వాడికేమయినా తెలుసేమో అని మా తమ్ముడిని అడిగితే వాడు ఒక్క సారిగా ఉలిక్కిపడి ఫ్లైట్ టేకాఫ్ తీసుకున్న తరువాత ఇప్పడు ఎలా నడపాలి అని పైలట్ అడిగితే ఆ పాసింజర్ ఎలా చూస్తాడో అలా భయం భయం గా నాకేసి చూసి "నీకు తెలియదా? మరి పెద్ద తెలిసున్నట్టు మొదలెట్టావు?" అన్నాడు. అప్పటికే వాడి కళ్ళలో కలలు చెదిరిపోతున్న సూచనలు. పోనీ ఫోన్ చేసి అడగడానికి అప్పట్లో సెల్ ఫోన్లు లేవు, రెసిపీ చూడడానికి ఇంటర్నెట్ ఇంకా అప్పటికి రాలేదు మరి. పక్కింటి అత్తయ్యగారిని అడుగుదామంటే మా తమ్ముడి ముందు ఇమేజ్ చెడిపోతుందన్న భయం . నాకు ఉక్రోషం వచ్చేసింది. అందులోంచే ఆటోమేటిక్ గా తెగింపూ వచ్చేసింది. "నోర్మూసుకు కూర్చో, అసలు నువ్విక్కడ ఉండకు, నీ వాళ్ళ నా కాన్సంట్రేషన్ దెబ్బ తింటుంది, వెళ్లి టీవీ చూస్కో, ఈవేళ నీకు గుత్తొంకాయ కూర చేసి తీరతానంతే" అని శపథం చేశా.

శపధమైతే చేశా కానీ ఇంతకీ నా సమస్యకి పరిష్కారం మాత్రం దొరకలేదు. ఏం చేయాలా అని ఆలోచిస్తుండగా ఒక బ్రహ్మాండమయిన, అద్భుతమైన ఆలోచన వచ్చింది. అసలు అంత అద్భుతమయిన ఆలోచన వచ్చినందుకు నా భుజం నేనే తట్టుకుని వెంటనే అమలు చేద్దామని డిసైడయిపోయా. ఆవకాయ జాడీ మూత తీసి రెండు గరిటల ఆవకాయ చిన్న బౌల్ లోకి తీసుకున్నా. ఒక్కొక్క వంకాయలోకి ఆ ఆవకాయ కూర్చి మొత్తం మీద గుత్తొంకాయలు సిద్ధం చేశా. ఆ తరవాత ప్రొసీజర్ మనకి తెలిసిందే కదా. చక చకా వాటిని అప్పటికే విపరీతంగా మరుగుతున్న మూకుడులోని నూనెలో వేసేసి మూతపెట్టి యుద్ధం లో విజయం సాధించిన మహారాజులా హాల్లోకి వచ్చి మా తమ్ముడితో "రెడీగా ఉండు కాసేపట్లో గుత్తొంకాయ కూర తయారయిపోతుంది" అనగానే వాడు "గ్రైండర్ వేయలేదు? ఎలా చేసావ్?" అని వెధవ ప్రశ్నొకటి. అసలు సీక్రెట్ చెప్పకుండా "నోర్ముయ్, చెవిటి వెధవా, అంత సౌండ్ వచ్చింది... నీకు వినిపించాలేదా? అందుకే టీవీ అంత పెద్ద సౌండ్ తో చూడకూడదు" అని కసిరేసి కవర్ చేసేశా.

కాసేపటికి (అంటే ఒక ఇరవై...ముప్ఫై నిమిషాల తర్వాత) వెళ్లి చూడగానే మూకుట్లో రెడ్, వైలెట్ కలిసి బ్లాక్ గా మారబోతున్న కలర్ లో ఒక పదార్ధం కనిపించింది. వంకాయలని గుర్తుపట్టి కూర రెడీ అయిపోయిందని డిసైడ్ అయిపోయా. అన్నీ రెడీ చేసి మా తమ్ముడిని పిలిచా. వాడు మొదట ముద్ద నోట్లో పెట్టుకునేటప్పుడు జడ్జి తీర్పు కోసం ఎదురుచూస్తున్న ఖైదీలా ఆత్రం గా చూసా. "ఎలా ఉంది?" అన్న నా ప్రశ్నకు ఒకట్రెండు చిత్ర విచిత్రమైన అర్ధం కాని ఎక్స్ ప్రెషన్లు ఇచ్చి చివరికి "ఏమో... తెలియట్లేదు, తినేయచ్చులే" అన్నాడు.

ఆ తర్వాత రెండ్రోజులకి ఇంటికి వచ్చిన మా అమ్మతో అన్నయ్య గుత్తొంకాయ కూర కూడా చేయగలడు తెల్సా...అని వాడు చెప్పడంతో అసలు నాకు రానే రాని రెసిపీని ఎలా చేసానో తెలుసుకుందామని నన్ను పిలిచి అడగడం తో అసలు రహస్యం చెప్పక తప్పలేదు. ఆ తర్వాత ఆ విషయాన్ని మా అమ్మ పక్కింటి అత్తయ్యగారికి, వాళ్ళ స్కూల్లో టీచర్లకి చివరాఖరికి ఇంటికి ఏ చుట్టాలోచ్చినా చెప్పడం, వాళ్ళు పడీపడీ నవ్వడం మాత్రం నాకు అస్సలు నచ్చలేదంటే నచ్చలేదు. తెగ ఖోపం వచ్చేసేది.

అదండీ నా వీర, భీభత్స గుత్తావకాయ రెసిపీ. మీరూ ఇంట్లో ట్రై చేసి చూడండి. అయితే దీని మీద పూర్తి పేటెంట్ హక్కులు కేవలం నాకు మాత్రమే ఉన్నాయన్నమాట.

జస్ట్ రాయాలనిపించింది అంతే - చివరాఖరి భాగం. సెంచరీ కొట్టేసానోచ్........... :)

2011-01-09T17:55:00.000+05:30

వీటిని హైకూలు అనచ్చో లేదో నాకు తెలియదు. జస్ట్ రాయాలనిపించింది అంతే. నచ్చితే భుజం తట్టండి

౭౬

పిజ్జా కి నా నిర్వచనం

చాలా సింపుల్

అది ఇటలీ వాళ్ళ ఊతప్పం

౭౭

చిన్నప్పటి నా ఫోటో

నేనేం కోల్పోయానో

వెక్కిరిస్తున్నట్టు చెప్పింది

౭౮

అవసరమైతే రాజీనామా

అడ్డమైన లీడరూ

ఈ మధ్య ఇదే డ్రామా

౭౯

చిన్నప్పుడు పెద్దవ్వాలని

పెద్దయ్యాక బాల్యమే బెటరని

మనిషికి ఎప్పుడూ ఏడుపే

౮౦

కొత్త హీరోయిన్

ఒక్క సినిమాతో

పది షోరూం ఓపెనింగులు

౮౧

కన్వీనియంట్ గా మార్చుకునే

ఒకే ఒక పుస్తకం

భారత రాజ్యాంగం

౮౨

భలే చిత్రం గా ఉంది

"ఇటాలియన్ ఆఫ్ ది ఈస్ట్" ఫ్యూచరిప్పుడు

ఒక "ఇటాలియన్" చేతిలో ఉండటం

౮౩

"తెలుగు తల్లి ఎవరు?"

ఈ మాటని కెసిఆర్

ఇంకేదయినా భాషలో చెప్పి ఉండాల్సింది

౮౪

అదేం చిత్రమో

శలవురోజులు మాత్రం

త్వరగా గడిచిపోతాయి

౮౫

మా ఆవిడ

"మా పుట్టింటి వాళ్ళని చూడాలనుంది" అంది

నేను జూకి తీసుకెళ్లా

౮౬

అవును నిజమే

ఉద్యమాల్లో నేతలే ముందుంటారు

పోరుకోసం కాదు, పేరు కోసం

౮౭

పదిమంది ఎంపీలు నిరసన తెలిపితే

కసబ్ ని కూడా

వదిలేస్తుందేమో ఈ ప్రభుత్వం

౮౮

ఓటేసి ఐదేళ్లవుతోంది

మా వూరి రోడ్డు మాత్రం

ఇంకా అలానే ఉంది

౮౯

హైదరాబాద్ లో పదేళ్లుగా కలిసున్న నా మిత్రుడు

అకస్మాత్తుగా

నన్ను "సీమాంధ్రుడు" అంటున్నాడు

౯౦

సకుటుంబంగా సినిమాకెళ్లా

సహస్రం వదిలింది

తలనొప్పి మిగిలింది

౯౧

అవినీతి

ఇది కూడా దేవుడిలా

సర్వాంతర్యామే!

౯౨

జలుబు చేస్తే హాస్పిటల్ కెళ్లా

ఒక్క రోజులో

ప్రపంచంలో ఉన్న టెస్టులు అన్నీ తెలిసాయి

౯౩

"ఉభయకుశలోపరి"

ఈ మాట మర్చిపోయి

అప్పుడే ఒక తరం అయిపోతోంది

౯౪

"ట్వింకిల్ ట్వింకిల్" మోజులో

"సరస్వతీ నమస్తుభ్యం"

వెలవెలబోతోంది

౯౫

బేబీ సోప్ యాడ్ లో

బికినీ పాపెందుకో

నాకిప్పటికీ అర్ధం కాదు

౯౬

2010 ప్రశాంతంగా గడిచిందట

చిదంబరం

టీవీ చూస్తున్నట్లు లేదు

౯౭

కాలం కన్నా

గొప్ప యాంటిబయోటిక్

నాకు ఇంతవరకు దొరకలేదు

౯౮

అమ్మకానికి "మనుషులు"

నమ్మకపోతే

ఐపిఎల్ వేలం చూడండి

౯౯

నువ్వు నువ్వుగా ఉండటమే

నా దృష్టిలో

బాల్యమంటే

౧౦౦

ఈ పోస్ట్ వలన నాకో లాభం

వంద వరకు

తెలుగు అంకెలు తెలిసాయి

అయ్యబాబోయ్!!!!!! వంద హైకూలు (వీటిని నేను అలా అనేసుకునే రాసేశా) పూర్తయిపోయాయి. కామెంట్లతో ఇప్పటివరకు నన్ను ప్రోత్సాహించిన బ్లాగ్మిత్రులందరికీ ఇదే నా "వంద"నం.

మొదటి ఐదు భాగాలు ఇదిగో ఇక్కడున్నాయి.